I SA/Łd 1122/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Adamczyk sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2013 r. oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. przedłużył termin dokonania L. K. zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wg deklaracji VAT 7 za miesiąc wrzesień 2013 r. na rachunek bankowy w kwocie 71.077,00 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 16 października 2013 roku wpłynęła deklaracja VAT -7 za miesiąc wrzesień 2013 r., w której podatnik wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym jako kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. w dniu 10 grudnia 2013 r. wszczął wobec firmy A. postępowanie kontrolne dotyczące podatku od towarów i usług za miesiące od września do listopada 2013 r., które nie zostało zakończone do dnia wydania postanowienia. W toku prowadzonych czynności kontrolnych w wyniku oglądu dokumentów stwierdzono, że z uwagi na brak zakupu towarów handlowych we wrześniu 2013 r., a także dużą wartość kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 127.381,00 zł, jaka została przeniesiona z deklaracji VAT-7 za miesiąc sierpień 2013 r. koniecznym było objęcie kontrolą również sierpnia 2013 r. celem ustalenia źródła pochodzenia towarów będących przedmiotem sprzedaży we wrześniu 2013 r. i miesiącach następnych. W toku prowadzonych czynności kontrolnych organ wystąpił do organów podatkowych właściwych dla kontrahentów z wnioskami o kontrolne w zakresie weryfikacji rzetelności zawartych transakcji dotyczących nabycia towarów handlowych za okres: sierpień 2013, wrzesień-listopad 2013r., grudzień 2013 r. od firmy: B. Sp. z o.o. ..-... W. ul. A. 66A NIP [...] oraz od firmy: C. S.A. ..-... K. 11 NIP [...] Filia: D. ..-... B. ul. B. 20. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzyskano odpowiedzi. Organ pierwszej instancji za wskazane miesiące wystąpił do zagranicznych organów podatkowych tj.: - niemieckiej administracji podatkowej w zakresie weryfikacji transakcji wewnątrzwspólnotowych dokonanych na rzecz firmy E. GmbH ..-... B. C.. 41 DE [...]; - francuskiej administracji podatkowej w zakresie weryfikacji transakcji F. 17 L. ..... D. FR [...], - administracji podatkowej z Wielkiej Brytanii w zakresie weryfikacji transakcji wewnątrzwspólnotowych dotyczących usług świadczonych na rzecz firmy G. Ltd. T. - TN 13 1BL ... GB [...]. Mając na uwadze powyższe, organ uznał, że została wypełniona dyspozycja art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej: "ustawa o VAT", zgodnie z którym jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, Naczelnik Urzędu Skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Do dnia wydania postanowienia z dnia [...] r. nie uzyskano wszystkich odpowiedzi. Po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, L. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie z dnia [...] r., domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 87 ust. 1 i ust. 2, art. 99 ust. 12 ustawy o VAT poprzez bezzasadne i ze szkodą dla skarżącego przedłużenie zwrotu nadwyżki podatku za m-c wrzesień 2013 r. oraz niewskazanie motywów jakimi kierował się organ wydając skarżone postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 ust.1 ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Natomiast w myśl art. 87 ust. 2 ustawy o VAT zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Z kolei art. 87 ust. 2a ustawy o VAT stanowi, że w przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego zabezpieczenia. Z akt rozpatrywanej sprawy nie wynika, aby skarżący złożył wniosek o zwrot różnicy podatku na warunkach i w terminie wynikającym z art. 87 ust. 2a oraz ust. 4a-f ustawy o VAT tj. po złożeniu zabezpieczenia majątkowego w przewidzianych formach. Organ podatkowy może weryfikować zasadność zwrotu w różnych formach. W związku z tym postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu może zostać wydane odpowiednio w toku czynności sprawdzających, w toku postępowania kontrolnego, postępowania podatkowego bądź kontroli podatkowej. Jeśli tego rodzaju postępowanie zostanie wdrożone, wówczas termin zwrotu nadwyżki podatku jest przedłużany do czasu zakończenia tego postępowania. W omawianej sprawie zasadność zwrotu była weryfikowana w ramach kontroli podatkowej. W dniu 10 grudnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. wszczął wobec skarżącego postępowanie kontrolne dotyczące podatku od towarów i usług za miesiące od września do listopada 2013 r. Kontrola podatkowa nie została zakończona do dnia wydania postanowienia będącego przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie. W tym zakresie działania organu podatkowego uznać należy za prawidłowe. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 7 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 102/09 - wybór trybu zwrotu podatnikowi nadwyżki podatku od towarów i usług pozostawiono organom podatkowym, które mogą tego dokonać tak w trybie czynności sprawdzających - na podstawie przepisów art. 274b Ordynacji podatkowej w związku z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT - jak też w trybie kontroli podatkowej, czy wdrożonego postępowania podatkowego, gdyż te tryby nie są względem siebie konkurencyjne. Należy zauważyć również, że skuteczne przedłużenie terminu możliwe jest jedynie przed jego wyekspirowaniem. Próba przedłużenia terminu po jego upływie nie będzie skuteczna. Jeśli bowiem termin już upłynął, to nie ma czego przedłużać (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., III SA 2803/99, Prz. Pod. 2001, nr 10, s. 63). W rozpatrywanej sprawie organ podatkowy zarówno wydał, jak i doręczył postanowienie o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu, przed upływem poprzedniego przedłużenia terminu zwrotu podatku, trwającego do 30 czerwca 2014 r. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. organ wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. o przeprowadzenie kontroli w firmie B. Sp. z o.o. w zakresie ustalenia prawidłowości i rzetelności transakcji sprzedaży dokonanych udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi m. in. w badanym okresie. Ponowienie tego wystąpienia zostało dokonane pismem z 3 czerwca 2014 r. Wynika z niego, że skarżący jest podejrzany o udział w oszustwie karuzelowym. Badanego okresu dotyczy również wystąpienie do niemieckiej administracji podatkowej o weryfikację rzetelności transakcji zawartych przez skarżącego z firmą E. w trzecim i czwartym kwartale 2013 r. Wniosek ten został sporządzony 12 lutego 2014 r., tj. przed wydaniem zaskarżonego postanowienia z dnia [...] r., w toku kontroli podatkowej wszczętej w dniu 10 grudnia 2013 r. w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od września do listopada 2013 r., Z wyjaśnienia zawartego w wymienionym wniosku wynika, że inny kontrahent skarżącego (firma H. sr.o.), któremu sprzedawał on towar taki jak E., jest podejrzany o udział w oszustwie karuzelowym. Miesiąc wrzesień 2013 r. obejmuje także wystąpienie do brytyjskiej administracji podatkowej o weryfikację rzetelności transakcji zawartych przez skarżącego z firmą G. LTD w drugim i trzecim kwartale 2013 r. oraz wystąpienie do francuskiej administracji podatkowej w zakresie weryfikacji transakcji F. w drugim, trzecim i czwartym kwartale 2012 r. oraz w trzecim i czwartym kwartale 2013 r. (oba wnioski zostały sporządzone 11 lutego 2014 r.). Z odpowiedzi na skargę wynika ponadto, że na dzień wydania zaskarżonego postanowienia organ nie dysponował odpowiedzią od naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla dostawcy towarów – B. sp. z o.o., ani też nie uzyskał informacji od niemieckiej administracji podatkowej. Akta administracyjne potwierdzają zatem, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania. W tej sytuacji przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2013 r., należy uznać za uprawnienie organu podatkowego uzasadnione okolicznościami sprawy. Natomiast w przypadku gdy przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu podatku, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę powiększoną o odsetki w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia go na raty (cytowany wyżej art. 87 ust. 2 zd. 3 ustawy o VAT). Odsetki przysługują wówczas, gdy zwrot jest zasadny. Stąd też będą one przysługiwać w każdym przypadku, gdy podatnik otrzymuje zwrot nadwyżki podatku z urzędu skarbowego, nawet jeśli w wyniku postępowania kontrolnego wysokość nadwyżki podlegającej zwrotowi jest obniżana. Przepis stanowi bowiem, że odsetki przysługują w razie zasadności zwrotu, a nie w razie zasadności zwrotu w żądanej wysokości. Zasadny ma być zatem sam zwrot, a nie jego wysokość. Oczywiście podstawą naliczania odsetek w tym przypadku będzie kwota faktycznie zwracana, a nie kwota żądana przez podatnika. Z powyższych względów Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. J.B.