I SA/Łd 1126/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ż. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi Ż. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr UNP: [...] w przedmiocie: nałożenia kary porządkowej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. W dniu 22 listopada 2017 r. Ż. M. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie nałożenia kary porządkowej w wysokości 1.500 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 18 grudnia 2017 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest osobą niezatrudnioną i nie posiada stałych dochodów. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubentem. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżąca nie posiada żadnego majątku ruchomego, nieruchomości ani oszczędności. Konkubent skarżącej osiąga dochody z umowy zlecenia w wysokości 1.000 zł. W rubryce "Zobowiązania i stałe wydatki" skarżąca wskazała czynsz, w wysokości 500 zł. Ponieważ dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji materialnej wnioskodawczyni, referendarz wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez: 1) nadesłanie zeznań podatkowych wnioskodawczyni i jej konkubenta za ostatnie dwa lata kalendarzowe, 2) wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wniosku oraz skardze jako miejsce zamieszkania wnioskodawczyni (Z., ul. A. 18), 3) nadesłanie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez stronę i jej konkubenta rachunków bankowych za ostatnie 2 miesiące. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 13 lutego 2018 r. Braki wniosku nie zostały uzupełnione. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W ocenie referendarza wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie wykazała w sposób wiarygodny, że nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi 100 zł, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podał, że nie jest nigdzie zatrudniona, zaś w rubryce "Dochody" wskazała jedynie dochody konkubenta. Z akt sprawy oraz Krajowego Rejestru Sądowego wynika natomiast, że skarżąca jest członkiem zarządu Spółki z o.o. Biuro Rachunkowe A. z siedzibą w Z. przy ul. A. 18. W tej sytuacji oświadczenie skarżącej, iż nie osiąga żadnych dochodów, należy ocenić jako niewiarygodne. Ponieważ wnioskodawczyni nie nadesłała odpisu zeznań podatkowych ani wyciągów z rachunków bankowych, z których wynikałoby, czy istotnie nie osiąga żadnych dochodów, referendarz ocenił, że nie wykazała, że nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AKE.