I SA/Łd 1129/13

PostanowienieWSA w Łodzi2014-01-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk, Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, gdzie organ podatkowy kwestionuje rzeczywiste dostarczenie towaru przez podmiot wskazany na fakturze, a skarżący podnosi zarzut braku badania jego dobrej wiary, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie do czasu uzyskania odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy o prawo do odliczenia podatku VAT zależało od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytania prejudycjalne dotyczące interpretacji przepisów Szóstej Dyrektywy VAT. Zbliżony stan faktyczny i prawny sprawy uzasadniał potrzebę uzyskania rozstrzygnięcia TSUE w kwestii dobrej wiary podatnika w kontekście transakcji z podmiotem, który jedynie 'firmował' sprzedaż.
Stan faktyczny
Skarżąca S. O. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., która zakwestionowała jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur za paliwo, twierdząc, że podmiot wskazany na fakturach nie był rzeczywistym dostawcą. Organ uznał, że badanie dobrej wiary skarżącej nie jest wymagane, ponieważ udowodnił, że transakcje nie miały miejsca. Wcześniej, w innej sprawie o podobnym charakterze, WSA w Łodzi skierował pytania prejudycjalne do TSUE dotyczące interpretacji przepisów Szóstej Dyrektywy VAT w kontekście takich transakcji.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Protokolant Asystent sędziego Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 roku na rozprawie sprawy ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października oraz za grudzień 2008 r.. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. S. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października oraz za grudzień 2008 r. W decyzji tej organ podatkowy zakwestionował prawo skarżącej do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie paliwa, wystawionych przez firmanta. Wskazał, że podatnikowi nie przysługuje powyższe prawo, bowiem podmiot wymieniony na fakturach, jako sprzedawca paliwa, nie był rzeczywistym dostawcą paliwa. Stwierdził przy tym, że w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy nie jest wymagane badanie wiary podatnika. Skoro bowiem organy udowodniły, że zakwestionowane transakcje nie miały miejsca (pomiędzy podmiotami w nich uczestniczącymi), to zła czy dobra wiara nie jest okolicznością, która wymaga ustalenia w drodze postępowania podatkowego dla pozbawienia podatnika prawa do odliczenia VAT ze spornych faktur. W dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie I SA/Łd 1140/12 WSA w Łodzi wydał postanowienie, w którym skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne: a. czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby?, b. czy art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu podatku z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współdziałający? Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Tego rodzaju zależność wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych w okolicznościach zbliżonych do tych, które zostały przedstawione w postanowieniu z 12 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie I SA/Łd 1140/12, a zagadnieniem o doniosłym znaczeniu jawi się kwestia świadomości podatnika ( dobrej wiary). W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na zbliżony stan faktyczny oraz zastosowaną podstawę prawną, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie. AKE.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło