I SA/Łd 113/17

Dnia 23 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 roku p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. K. B. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że kwota określenie podatku oznacza, że wpłacie do Urzędu Skarbowego podlegać będzie kwota 260 146 zł. Egzekucja tej kwoty doprowadzić może do wyrządzenia znacznej szkody przedsiębiorstwu strony, co przejawiać się może w utracie płynności finansowej, a w konsekwencji ogłoszeniu upadłości. Co więcej zapłata podatku dotyczy roku 2009, co oznacza, że odsetki wynoszą już ponad 100 000 zł. Utrata płynności finansowej skarżącego pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki, bowiem spowodować może całkowitą likwidację przedsiębiorstwa, które obecnie zatrudnia 15 pracowników. Stąd szkoda może zostać wyrządzona nie tylko skarżącemu, ale również wszystkim jego pracownikom i ich rodzinom, gdyż niemal z dnia na dzień pozostaną oni bez pracy, na trudnym rynku pracy jakim jest rynek ł.. Wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje możliwość, w razie oddalenia skargi, racjonalnego kierowania przedsiębiorstwem w celu czynienia oszczędności, co pomóc może w późniejszym wykonaniu wyroku. W uzupełnieniu wniosku podatnik wskazał dodatkowo, że w stosunku do niego: a) wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne w odniesieniu zobowiązań podatkowych określonych ww. decyzją i decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku, b) zajęte zostały Skarżącemu rachunki bankowe konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej (dowód: tytułu wykonawcze i zawiadomienia o zajęciu, wyciągi bankowe) c) wypowiedziany został kredyty obrotowe udzielony przez bank (zawiadomienia o wypowiedzeniu kredytu obrotowego). Do wskazanego pisma skarżący załączył kopie tytułów wykonawczych oraz zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego, a także wypowiedzenia umowy kredytu obrotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę fakt, iż Skarżący, nie dysponuje w chwili obecnej kwotą pieniędzy umożliwiającą dokonanie zapłaty należnego zobowiązania bez uszczerbku dla bieżącego funkcjonowania oraz prowadzonej działalności. Wprawdzie nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne to w ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie zakończenia przez Skarżącego prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Sądu zgodzić się należy ze stanowiskiem Skarżącego, iż wykonanie decyzji mogą w rezultacie skutkować postawieniem jego firmy w stan upadłości. Z zestawienia kwoty wymaganego zobowiązania podatkowego Skarżącego z ogólną sytuacją majątkową przedstawioną przez Skarżącego we wniosku, w tym wysokością środków finansowych, którymi może dysponować, wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim zostanie zbadana jej legalność, doprowadzić może do faktycznego unicestwienia prowadzonej przez niego działalności. Z powyższego wynika, że w sytuacji likwidacji przez skarżącego działalności gospodarczej i późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, zwrot wyegzekwowanego świadczenia nie przywróciłby rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla Skarżącego znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tym samym uznać należało, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia mu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji Ake.