I SA/Łd 1135/13

Dnia 10 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu 14 sierpnia 2013 roku A. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. Pismem z dnia 25 sierpnia 2013 r skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, chorą psychicznie i nie może poradzić sobie z prowadzeniem spraw podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonego postanowienia pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów prawa, w pierwszym rzędzie, zważyć należy, że jedyna argumentacja wniosku opierająca się na stwierdzeniu, iż za wstrzymaniem przemawia stan zdrowia, nie zasługuje na aprobatę ponieważ stan zdrowia wnioskodawcy nie jest przesłanką wymienioną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konsekwencją powyższego jest konstatacja, że strona skarżąca w istocie nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i tym samym nie wykazała okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. AK.