I SA/Łd 1136/08

Dnia 5 marca 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminnej Spółdzielni "A" w likwidacji z siedzibą w Cz. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Gminnej Spółdzielni "A" w Cz. w likwidacji na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – Gminnej Spółdzielni "A" w Cz. w likwidacji prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Gminnej Spółdzielni A w C. w likwidacji na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej. Wobec treści postanowienia Gminna Spółdzielnia A w C. w likwidacji reprezentowana przez likwidatora T.S. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku tym strona skarżąca podała, że prowadzi działalność w zakresie sprzedaży detalicznej w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, sprzedaży detalicznej pozostałej w niewyspecjalizowanych sklepach, sprzedaży detalicznej owoców i warzyw, mięsa i wyrobów z mięsa, ryb, skorupiaków i mięczaków, chleba, ciast, wyrobów piekarskich i cukierniczych, wyrobów tytoniowych, alkoholowych i bezalkoholowych. Wskazała przy tym, iż nie posiada żadnych środków finansowych na opłacenie pomocy prawnej świadczonej przez adwokata. Od 2004 roku jest w stanie likwidacji i nie posiada jakichkolwiek środków na prowadzenie działalności administracyjnej. Likwidator nie otrzymuje wynagrodzenia za pracę, z uwagi na brak środków i wszelkie niezbędne wydatki pokrywa "z własnej kieszeni". Jednocześnie strona skarżąca wyjaśniła, że w okresie od 1996 roku do 1998 roku znajdowała się w stanie upadłości, postępowanie w tym przedmiocie zostało jednak umorzone z uwagi na brak środków na jego dalsze prowadzenie. Syndyk przedstawił w Spółdzielni długi z tytułu prowadzenia działalności upadłościowej. Pozostały niewielki majątek w postaci nieruchomości został w całości zajęty przez komornika. Ponadto skarżąca podała, że nie posiada żadnego rachunku bankowego, kapitału zakładowego oraz żadnych dochodów. We wniosku skarżąca zawarła także oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że przedmiot działalności skarżącej Spółdzielni zakresem swym obejmuje sprzedaż detaliczną w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, sprzedaż detaliczną pozostałą w niewyspecjalizowanych sklepach, sprzedaż detaliczną owoców i warzyw, mięsa i wyrobów z mięsa, ryb, skorupiaków i mięczaków, chleba, ciast, wyrobów piekarskich i cukierniczych, wyrobów tytoniowych, alkoholowych i bezalkoholowych. Skarżąca nie posiada żadnych środków finansowych na opłacenie pomocy prawnej świadczonej przez adwokata. Od 2004 roku jest w stanie likwidacji i nie posiada jakichkolwiek środków na prowadzenie działalności administracyjnej. Likwidator nie otrzymuje wynagrodzenia za pracę, z uwagi na brak środków i wszelkie niezbędne wydatki pokrywa z własnych funduszy. Jednocześnie w okresie od 1996 roku do 1998 roku skarżąca Spółdzielnia znajdowała się w stanie upadłości, postępowanie w tym przedmiocie zostało jednak umorzone z uwagi na brak środków na jego dalsze prowadzenie. Syndyk przedstawił w Spółdzielni długi z tytułu prowadzenia działalności upadłościowej. Pozostały niewielki majątek w postaci nieruchomości został w całości zajęty przez komornika. Ponadto, jak wynika z oświadczenia skarżącej, nie posiada ona obecnie żadnego rachunku bankowego, kapitału zakładowego i żadnych dochodów. W tej sytuacji, mając na względzie w pierwszym rzędzie fakt, iż postanowieniem z dnia 7 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, Referendarz sądowy rozpoznającym przedmiotowy wniosek uznał za zasadne dokonać oceny sytuacji materialnej skarżącej z punktu widzenia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uwzględniając powyższe okoliczności i zarazem dokonując oceny sytuacji majątkowej skarżącej Spółdzielni w powyższym zakresie, Referendarz sądowy uznał, że wniosek Gminnej Spółdzielni A w C. w likwidacji zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa dowodzi bowiem, iż skarżąca nie ma środków na poniesienie zarówno jakichkolwiek, jak i pełnych kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)