I SA/Łd 1137/05

Dnia 4 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA T. Porczyńska, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Burmistrza Gminy Ż. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę W dniu 4 października 2005 roku J.B. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pismo, w którym opisał swoją sytuację związaną z koniecznością opłacania podatku od środków transportowych mimo zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, podnosząc, ze samochód marki STAR-200, od którego zobowiązany jest płacić podatek od 2002 roku nie służy jako środek transportowy. W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego z dnia 5 października 2005 roku wezwano J.B. do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi; organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, daty, numeru oraz przedmiotu zaskarżonego aktu - decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności organów administracji publicznej. Z odpowiedzi na wezwanie Sądu wynika, iż skarga dotyczy decyzji Burmistrza Gminy Ż. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych. Skarżący wskazał jednocześnie, iż od powyższej decyzji wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., kopię odwołania załączając do akt sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie niniejszych rozważań należy podnieść, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Zgodnie, bowiem z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 powołanej ustawy). W przypadku natomiast innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3 nie ma wówczas zastosowania ( art. 52 § 4 powołanej ustawy). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na decyzję Burmistrza Gminy Ż. Decyzja ta jest decyzją wydaną przez organ administracyjny pierwszej instancji, od której to, zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.), przysługuje odwołanie do organu wyższej instancji. W tym przypadku organem odwoławczym jest Samorządowe kolegium Odwoławcze w S., o czym pouczono skarżącego w treści zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdza, iż skarżący nie wyczerpał jeszcze środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, a wniesiona prze niego skarga jest przedwczesna. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako niedopuszczalną. .