I SA/Łd 1141/15

Dnia 28 grudnia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2014 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu M. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 600 zł (sześćset złotych). W dniu 2 września 2015 roku M. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą mu wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2014 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.157 zł skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżący wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są dochody z renty inwalidzkiej wnioskodawcy w wysokości 1.690 zł oraz z działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę. W 2014 roku działalność w zakresie robót sztukatorskich i konserwacji zabytków prowadzona przez skarżącego przyniosła dochód na poziomie 419.353. W bieżącym roku przychody wnioskodawcy za cztery miesiące od lipca do października zamknęły się kwotą ok. 5.000 zł zaś jego zakupy w tym samym okresie wyniosły kwotę blisko 80.000 zł. Skarżący wraz z żoną jest właścicielem domu o powierzchni 110 m2, w którym zamieszkuje, który wraz z działką na której się znajduje o powierzchni 840 m2 jest wart ok. 400.000 zł. budynku biurowego o powierzchni ok. 90 m2 z działką ok. 620 m2 o wartości ok. 190.000 zł, samochodu osobowego inwalidzkiego o wartości 65.000 zł i dwóch samochodów firmowych o łącznej wartości ok. 1.10.000 zł. Skarżący wskazał, że posiada trzy kredyty bankowe na łączną kwotę ok. 470.000 zł miesięczna rata związana z ich spłata zamyka się kwotą ok. 7.000 zł.. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa wnioskodawcy wynoszą ok. 2.500 zł (opłaty za media, co podatek od nieruchomości.). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że M. J.wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są dochody z renty inwalidzkiej wnioskodawcy w wysokości 1.690 zł oraz z działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę, z której dochód w 2014 roku wyniósł 419.353. W bieżącym roku przychody wnioskodawcy za cztery miesiące od lipca do października zamknęły się kwotą ok. 5.000 zł zaś jego zakupy w tym samym okresie wyniosły kwotę blisko 80.000 zł. Skarżący wraz z żoną jest właścicielem domu o powierzchni 110 m2, w którym zamieszkuje, który wraz z działką o powierzchni 840 m2 jest wart ok. 400.000 zł, budynku biurowego o powierzchni ok. 90 m2 z działką ok. 620 m2 o wartości ok. 190.000 zł, samochodu osobowego inwalidzkiego o wartości 65.000 zł i dwóch samochodów firmowych o łącznej wartości ok. 1.10.000 zł. Skarżący wskazał, że posiada trzy kredyty bankowe na łączną kwotę ok. 470.000 zł miesięczna rata związana z ich spłatą zamyka się kwotą ok. 7.000 zł.. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa wnioskodawcy wynoszą ok. 2.500 zł Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (1.157 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 600 zł. Należy podkreślić, że partycypacja w kosztach postępowania jest obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, która w ubiegłym roku przyniosła zysk na poziomie 419.000 zł. który mimo braku dochodów za miesiące od lipca do października br. w zestawieniu z wykazanymi niezbędnymi kosztami utrzymania, pozwala w ocenie referendarza sądowego na wygospodarowania kwoty 600 zł stanowiącej ułamek należnego wpisu od wniesionej skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Ake.