I SA/Łd 1144/10

Dnia 7 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Łd 1144/10 Uzasadnienie Pismem z dnia [...] r. M. Z. złożył w Urzędzie Skarbowym Ł. – B. wniosek o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w kwocie 201,00 zł, poniesionych tytułem remontu lokalu mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. A 55 H, m. 37. Decyzją z dnia [...] r. organ podatkowy pierwszej instancji określił podatnikowi kwotę zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w wysokości 147,00 zł. Różnica między wnioskowaną, a przyznaną kwotą zwrotu powstała z uwagi na nieuznanie przez organ podatkowy pierwszej instancji wydatków udokumentowanymi następującymi fakturami: - faktura VAT z dnia [...] r., poz. 1: Żyrandol, kwota brutto 49.99 zł, VAT 18,03 zł, PKWiU 31.50.25-31.00; - faktura VAT z dnia [...] r., poz.1: 2 x Zwis XF-10A, kwota brutto 57,34 zł, VAT 10.34 zł, PKWiU 31.50.25-11.99; - faktura VAT z dnia [...] r., poz. 1: Lampa wisząca Paja kwota brutto 275,00 zł, VAT 49,59 zł, PKWiU 31.50.25-11.99. Uzasadniając dokonane rozstrzygnięcie, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł. – B. wskazał, iż wykazane we wniosku ww. materiały nie stanowią ani urządzeń instalacji elektrycznej, ani jej trwale umiejscowionych elementów - tym samym nie przysługuje od nich zwrot części podatku VAT na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.). Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. Z.. W ocenie podatnika, wskazane we wniosku faktury dokumentują zakup opraw oświetleniowych, a symbole znajdujące się na fakturach znajdują się w załączniku do obwieszczenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005 r. pod pozycjami 152 oraz 154. Spełniają zatem warunki podane w art. 3 ust. 8 ww. ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. Podatnik wskazał również, że jeżeli artykuły o podanych symbolach umieszczone są w wykazie materiałów budowlanych będącego załącznikiem do obwieszczenia Ministra, to za błędne uważa stwierdzenie, iż urządzenia te nie są materiałami budowlanymi, tylko wyposażeniem wnętrz. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym na własne potrzeby definiuje pojęcie remontu. Jest to jedno z ważniejszych pojęć używanych w ustawie. Definicja ta ma charakter definicji poprzez wyliczenie ściśle określonych robót uznanych za remont w myśl cytowanej ustawy. Z uwagi na powyższe, tylko wymienione prace mogą stanowić remont w rozumieniu ustawy. Z kolei zgodnie z opracowanym przez Ministerstwo Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa uszczegółowieniem wykazu robót zaliczanych do wydatków mieszkaniowych, wymienione w ustawie roboty polegają na wymianie, naprawie, uzupełnieniu, zmianie-przebudowie elementów lokalu w celu przywrócenia lub poprawy ich stanu pod względem użytkowym i technicznym. Prace te dotyczą wszystkich stałych (na trwałe związanych) elementów konstrukcyjnych, wykończeniowych i instalacyjnych, które obejmują w przypadku lokalu instalacje elektryczną, w tym także elementy nierozerwalnie z nią związane, stanowiące stałą i nierozerwalną jej część. W ocenie organu zwrot VAT przysługuje tylko na zakup materiałów budowlanych służących do wykonania robót mieszczących się w definicji ustawowej zgodnie z załącznikiem do ustawy, a nie na wszystkie wydatki ponoszone w związku z remontem. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zauważył, iż w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w dziale 31 w grupowaniu 31.50.25 sklasyfikowano "Żyrandole oraz pozostałe oprawy oświetleniowe instalowane na suficie lub ścianach". Zgodnie z wyjaśnieniem zawartym w normie PN-90/E-01005 "Technika Świetlna - terminologia" pod pojęciem "oprawa oświetleniowa" rozumie się: "urządzenie służące do rozsyłania, filtrowania lub przekształcania strumienia świetlnego jednego lub więcej źródeł światła, zawierające, oprócz źródła światła wszystkie elementy niezbędne do mocowania, ochrony źródła światła i przyłączenia go do sieci zasilającej". Elementy takie jak żyrandol czy lampa wisząca są jedynie "przedłużeniem" oprawy oświetleniowej oraz elementem dekoracyjnym, który nie jest trwale umiejscowiony. Końcowo Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że z uwagi na fakt, iż wydatki poniesione na zakup żyrandola, zwisu oraz lampy wiszącej nie spełniają wszystkich warunków do skorzystania ze zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, brak było podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. złożył podatnik. W swoim środku zaskarżenia wskazał, podobnie jak w odwołaniu, iż zakwestionowane materiały służyły do remontu lokalu mieszkalnego, a ponadto znajdują się w załączniku do obwieszczenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005 r., pod pozycjami 152 i 154; czyli w oczywisty i jednoznaczny sposób spełniają warunki podane w art. 3 ust 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. Skarżący nadmienił, iż wedle instrukcji montażu, wymagań dotyczących bezpieczeństwa użytkowania oraz samych konstrukcji powyższych urządzeń wymagają one trwałego umiejscowienia w ściśle określonych punktach sufitów. Błędnym jest zatem stwierdzenie organów podatkowych, że ich montażu nie można zaliczyć do wykonania nowych instalacji elektrycznych w lokalu mieszkalnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo. Nie ma racji organ odwoławczy twierdząc w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że żyrandol to przedłużenie oprawy oświetleniowej Zgodnie z PKWiU poz. 31.50.25 żyrandol został uznany za rodzaj oprawy oświetleniowej. Skoro żyrandol jest oprawą oświetleniową w rozumieniu prawa to niewątpliwie jest nią także lampa wisząca, gdyż w myśl wykładni językowej pojęcia te mają to samo znaczenie (Słownik języka polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2005, s. 1303). Oznacza to, że zarówno żyrandol jak i lampa wisząca winny być traktowane jako oprawy oświetleniowe poz. PKWiU 31.50.25-11 wymienione w obwieszczeniu Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005 r. (Dz. Urz. MTiB z dnia 2 stycznia 2006r). Jest to o tyle istotne w rozpoznawanej sprawie, że cytowane obwieszczenie zawiera wykaz materiałów budowlanych, których zakup uprawnia do ubiegania się o zwrot części podatku VAT, na warunkach określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. nr 177. poz. 1468 ze zmianami) pod warunkiem spełnienia przesłanek zwrotu, o których mowa w art. 1 ust.1 cytowanej ustawy. Potwierdzeniem powyższego wniosku jest treść punktu 2 podpunktu 3, części II załącznika do cytowanej ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r.zgodnie z którym robotami zaliczanymi do remontu lokalu mieszkalnego, w rozumieniu tej ustawy, jest między innymi montaż trwale umiejscowionych urządzeń dotyczących instalacji elektrycznej. Oprawy oświetleniowe są bez wątpienia trwale umiejscowionymi urządzeniami dotyczącymi instalacji elektrycznej, gdyż służą, jak zresztą cała ta instalacja, zapewnieniu dostarczania energii elektrycznej (w tym niezbędnej do doprowadzenia oświetlenia elektrycznego w dowolnym punkcie mieszkania) do gospodarstwa domowego. Trwałość ich umiejscowienia przejawia się przede wszystkim w tym, że jako element instalacji elektrycznej nie mogą być dowolnie przenoszone z miejsca na miejsce w mieszkaniu, lecz każda zmiana ich położenia łączy się z koniecznością dokonania istotnych nakładów i robót polegających między innymi na rozkuwaniu i ponownym montowaniu w tychże ścianach elementów instalacji. Innymi słowy żyrandole i lampy są tymi częściami instalacji elektrycznej, które (niekiedy wraz z fragmentami przewodów elektrycznych) pozostają widoczne na zewnątrz, podczas, gdy wszystkie inne ukryte są w ścianach i sufitach. Zresztą samo odłączenie żyrandola czy lampy wiszącej od instalacji elektrycznej oznacza również swoisty zabieg techniczny polegający na demontażu tychże urządzeń, trwale zamontowanych oraz ich zdjęciu z haka, na którym były powieszone. W przypadku remontu budynku mieszkalnego lub jego części, podobnie zresztą jak w przypadku budowy, zwrot części podatku VAT przysługuje, zgodnie z cytowanym art. 1 ust.1 pod warunkiem, że zakup materiałów budowlanych pozostaje w związku z tym remontem. Nie jest uprawniona teza organu odwoławczego, iż zakup lamp przez skarżącego nie ma związku z przeprowadzonym przez niego remontem mieszkania. Skoro bowiem lampa (żyrandol) stanowi z jednej strony oprawę oświetleniową, a z drugiej jest uznawana za związane z instalacją elektryczną trwale umiejscowione urządzenie to jej zainstalowanie pozostaje w bezpośrednim związku z remontem instalacji elektrycznej. Stanowi nic innego jak element tej instalacji i to nadający sens całemu remontowi tejże instalacji. Mówiąc wprost jest źródłem światła dla użytkowników lokalu mieszkalnego. Trudno wręcz sobie wyobrazić sytuację, że po przeprowadzeniu remontu instalacji elektrycznej podatnik montował do niej za pomocą tzw. "kostki" gołą żarówkę, a jak się wydaje tylko w takiej sytuacji nie byłoby to kwestionowane przez organy podatkowe. Jeśliby chcieć dopatrywać się innych motywów w zapatrywaniu organu II instancji należy zauważyć, że ustawodawca bynajmniej nie uzależnił zwrotu części VAT od wartości robót i materiałów budowlanych zakupionych na potrzeby remontu. Zwrotowi podlega jedynie różnica między stawką podatku od towarów i usług obowiązująca przed i po 1 maja 2004r. niezależnie od wartości danego przedmiotu. Cała opisywana regulacja służy swoistemu zrównaniu sytuacji podatników którzy podjęli decyzję o budowie lub remoncie przed dniem 1 maja 2004r. i którzy z różnych względów: a) ponieśli wydatki na remont przed zmianą stawki VAT, b) tych, którzy nakłady te poczynili po 1 maja 2004 r. Skoro ustawodawca zdecydował się na ustawowe zrównanie sytuacji obu wymienionych grup podatników to przyjąć należy, że uczynił to z pełną świadomością tego, że beneficjenci cytowanej ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. będą chcieli z niej skorzystać w maksymalnym wymiarze. Nie dotyczy to jednak skarżącego i nie oznacza, że dla tych podatników ceny robót i materiałów budowlanych zostały obniżone. Obniżona została jedynie stawka VAT i to do wysokości obowiązującej przed zmianą prawa, zaś prawdziwym ograniczeniem wartości zakupionych w tych warunkach rzeczy i usług są możliwości finansowe a nie bariera podatkowa. Z tych przyczyn, w ocenie sądu w sporze między stronami w niniejszej sprawie rację należy przyznać skarżącemu. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 litera a i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami ) należało orzec jak w sentencji. P. Z. – C.