I SA/Łd 1145/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.),, Asesor WSA Cezary Koziński, Protokolant asystent sędziego Izabela Wędrak, po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2006 roku na rozprawie przy udziale sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie obciążenia kosztami opinii biegłych oddala skargę I SA/Łd 1145/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. postanowił obciążyć D. D. i A. P. kosztami opinii biegłych rzeczoznawców w kwocie 10 980 złotych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że aktem notarialnym z dnia [...] została zawarta pomiędzy A. P. – sprzedającą a D. D. – kupującym umowa sprzedaży zabudowanej nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy A 98/100. Wartość nieruchomości została przez strony określona na kwotę 100 000 złotych. Strony czynności nie wyraziły zgody na podwyższenie tej wartości. Ustalona w toku postępowania w drodze opinii biegłych wartość nieruchomości wynosi 2.618.700 złotych i przekroczyła o 33 % wartość podaną przez strony. W tej sytuacji zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 4 poz. 23 ze zm.) koszty opinii biegłych ponoszą solidarnie strony czynności cywilnoprawnej. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpoznaniu zażalenia D. D. postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji wskazując w szczególności, że przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie jest wyłącznie kwestia prawidłowości obciążenia stron umowy z dnia [...] kosztami opinii biegłych. Wartość nieruchomości określona przez strony w umowie sprzedaży nie odpowiada wartości rynkowej. Określenia spornej wartości organ podatkowy dokonał z uwzględnieniem opinii biegłych. Wartość ta przekroczyła w 33 % kwotę podaną przez strony, co uzasadnia obciążenie stron kosztami tej opinii. W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie D. D. wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania. Skarżący podnosi zarzut naruszenia art. 10 ust. 3 ustawy ordynacja podatkowa (!?) poprzez błędne ustalenie, że cena sprzedaży nieruchomości została zaniżona i błędne ustalenie wartości rynkowej nieruchomości. Zdaniem strony skarżącej opinia biegłych, którzy ustalili dwie wartości nieruchomości jest zupełnie nieprzydatna na potrzeby sprawy. Sprawa wymiaru opłaty skarbowej nie została prawomocnie zakończona i nie można ostatecznie ustalić, czy doszło do błędnego ustalenia wartości przedmiotu sprzedaży w zakresie przewyższającym o 33 % od zadeklarowanej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawę prawną do wydania zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 4 poz. 23 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli strony czynności cywilnoprawnej nie określiły wartości przedmiotu tej czynności lub wartość określona przez strony nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, jej wartości rynkowej, organ ten wezwie strony do określenia wartości (...) podając jednocześnie wartość rynkową według własnej, wstępnej oceny. W razie (...) podania wartości nie odpowiadającej wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej ustalenia z uwzględnieniem opinii biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób przekroczy o 33 % wartość podaną przez strony, koszty opinii biegłych ponoszą solidarnie strony czynności cywilnoprawnej. W rozpoznanej sprawie przesłanki wymienione w powołanym przepisie zostały spełnione. Strony umowy z dnia 3 października 2000 r. określiły wartość nieruchomości na 100 000 złotych, która nie odpowiada wartości rynkowej. Ustalona z uwzględnieniem opinii biegłych wartość nieruchomości wynosi ponad 2 600 000 złotych. Prawidłowość przyjęcia takiej podstawy obliczenia opłaty skarbowej potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 27 stycznia 2006 r. w sprawie I SA/Łd 1144/05 oddalając skargę strony na decyzję w przedmiocie wymiaru opłaty skarbowej. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjni (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.