I SA/Łd 1149/14

Dnia 16 grudnia 2014 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – J. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych. J. K., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 1.500 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych powyżej kwoty 200 zł. W złożonym, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku, skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J. Oświadczył przy tym, że osiąga dochód z tytułu renty chorobowej w kwocie 1.339 zł, a jego żona osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.680 zł. Oboje nie posiadają żadnego majątku i zamieszkują w domu należącym do ich syna (służebność osobista). Jednocześnie skarżący podkreślił, że wysokość jego zobowiązania z tytułu zaległości podatkowych wynosi 200.000 zł. Do wniosku skarżący załączył wyciągi bankowe, zaświadczenie o wysokości zarobków, faktury dotyczące opłat eksploatacyjnych, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego (świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego), zeznania podatkowe. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J. Małżonkowie nie posiadają żadnego majątku i zamieszkują w domu należącym do ich syna (służebność osobista). Łączny dochód małżonków zamyka się kwotą 3.019 zł, co w przeliczeniu na 1 osobę wynosi 1.509,50 zł. Wydatki związane z przedstawionymi opłatami eksploatacyjnymi wynoszą przy tym 895,40 zł. Ponadto wysokość zobowiązania skarżącego z tytułu zaległości podatkowych wynosi 200.000 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i skarżącego oraz wysokość wpisu od skargi, Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 4 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ak