I SA/Łd 1150/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr UNP: [...], [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik i listopad 2008 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. S. złożył skargę na decyzję w sprawie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik i listopad 2008 r., w której wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wyjaśniła, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej, realizuje trzy duże inwestycje tj. farmy fotowoltaiczne T., T. i B.. Podkreśliła, że przedmiotowe inwestycje są w trakcie realizacji i nie przynoszą aktualnie dochodu. W ocenie skarżącej gdyby organ podatkowy przystąpił do wykonania decyzji skarżąca nie miałaby możliwości zakończenia tych inwestycji z uwagi na brak wystarczających środków finansowych. Biorąc pod uwagę wartość inwestycji (od 3,4 mln zł do 7,4 mln zł) oraz wartość spodziewanych zysków inwestycje te będą przysparzały również znacznych kwot podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego. Skarżąca podniosła, że już w chwili obecnej uiszcza podatki w znacznej wysokości. W roku 2015 r. zapłaciła tytułem podatku od towarów i usług 810.818 zł oraz 585.606 zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. W ocenie skarżącej wykonanie decyzji spowodowałoby z pewnością powstanie szkody w postaci nieuzyskania zakładanych zysków. Niedokończenie inwestycji spowoduje również powstanie trudnych do odwrócenia skutków, polegających na możliwości niedotrzymania warunków promesy koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest przedstawienie przez stronę skarżącą okoliczności wskazujących, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. We wniosku należy wskazać konkretne fakty świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie przedstawiła argumentów, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania decyzji. Z załączonego do skargi zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2015 r. wnika, że skarżąca osiągnęła przychód w wysokości przekraczającej 6 mln zł, poniosła koszty jego uzyskania w wysokości przeszło 3 mln zł i w konsekwencji osiągnęła dochód w wysokości 3.102.807 zł. W tej sytuacji wykonanie decyzji, tj. uiszczenie należności w wysokości 300.498 zł, nie spowoduje zdaniem sądu szkody znacznych rozmiarów ani trudnych do odwrócenia skutków. Z załączonego do skargi dokumentu oznaczonego jako: oświadczenie o wielkości przedsiębiorcy, wynika, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, pod nazwą A., a ponadto posiada udziały w wysokości od 33% do 100% w pięciu spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. Z załączonej do skargi decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 18 sierpnia 2016 r. wynika, że termin ważności promesy nie jest zagrożony i ewentualne wykonanie decyzji przez rozpoznaniem skargi przez sąd nie wywoła negatywnych skutków dla strony, ponieważ ważność promesy została ustalona do dnia 18 sierpnia 2021 r. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AKE.