I SA/Łd 1151/14

Dnia 25 lutego 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – H. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. H. D. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok. We wniosku tym skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w kwocie 529 zł, która nie wystarcza mu na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci drewnianego domu o pow. 39 m2 (przewidzianego do rozbiórki), nieużytków rolnych o pow. 2,41 ha i lasu o pow. 0,78 ha, a także pokój o pow. 5 m2 w domu w T.. Ponadto we wniosku skarżący zawarł oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 3 lutego 2015 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych lokat i rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, wyjaśnienia kwestii pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze skarżącym jego syna K., określenia kwoty środków wydatkowanych na własne utrzymanie, podstawowe opłaty eksploatacyjne wraz z podaniem, w jakiej części partycypuje wraz z A. D. w kosztach utrzymania syna K., wyjaśnienia kwestii ewentualnego czerpania dochodu przez skarżącego z posiadanej nieruchomości rolnej i lasu oraz nadesłania aktualnego odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego skarżącego - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 14 lutego 2015 roku złożył dodatkowe oświadczenia dotyczące jego sytuacji majątkowej. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz pisma z dnia 14 lutego 2015 roku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jego syn K. mieszka z matką w T.. Skarżący jest osobą bezrobotną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w kwocie 529 zł, nie osiąga żadnych dochodów z gospodarstwa rolnego. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci drewnianego domu o pow. 39 m2 (przewidzianego do rozbiórki), nieużytków rolnych o po. 2,41 ha i lasu o pow. 0,78 ha, a także pokoju o pow. 5 m2 w domu w T.. Skarżący aktualnie przebywa na działce J. 13, gmina Ż., gdyż – jak podaje – A. D. wraz z synem utrudniają mu pobyt w domu w T.. Co miesiąc skarżący przesyła synowi alimenty w kwocie 20 zł, gdyż nie stać go na wyższe kwoty. Miesięczne wydatki skarżącego zamykają się kwotą ok. 560 zł. Ponadto ponosi wydatki na zakup węgla w kwocie 800 zł za tonę węgla. Nie posiada rachunków i lokat bankowych Aktualnie skarżący nie złożył jeszcze zeznania podatkowego za 2014 rok, zaś jego dochód za 2013 rok wyniósł 0 zł i w związku z tym nie składał zeznania podatkowego. Jednocześnie skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Wobec powyższego Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wobec przedstawionej sytuacji materialnej skarżący nie mógłby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.