I SA/Łd 1152/15

PostanowienieWSA w Łodzi2016-04-05

Skład orzekający: Wiktor Jarzębowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, któremu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, ma prawo do zwrotu opłaty kancelaryjnej uiszczonej za odpis wyroku z uzasadnieniem, mimo że nie miał obowiązku jej uiszczania?
Ratio decidendi
Skarżący, któremu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, nie miał obowiązku uiszczania opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. W związku z tym, że opłata została uiszczona, sąd, na podstawie art. 225 PPSA, postanowił zwrócić ją skarżącemu z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżący A. Z. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą ustalenia zobowiązania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącego wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uiszczając opłatę w kwocie 100 zł. Następnie wpłynęła skarga kasacyjna. Wcześniej, postanowieniem z dnia 27 października 2015 roku, referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym.
Rozstrzygnięcie
Zwrócono skarżącemu A. Z. z urzędu kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 5 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: zwrócić z urzędu z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej, zaksięgowaną w dniu 28 stycznia 2016 roku, pod poz. 475. Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Pismem z dnia 28 stycznia 2016 roku z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku wystąpił pełnomocnik skarżącego, załączając przy tym dowód uiszczenia (potwierdzeniem przelewu) opłaty za odpis powyższego wyroku w kwocie 100 zł. Natomiast w dniu 24 marca 2016 roku do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna skarżącego od tego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 27 października 2015 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z mocy postanowienia z dnia 27 października 2015 roku skarżący nie był więc zobowiązany do ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skoro zaś skarżący uiścił tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem kwotę 100 złotych, w sytuacji gdy nie miał obowiązku jej uiszczenia, to tym samym uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 100 złotych. Z wyżej podanych względów, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło