I SA/Łd 1152/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 500 zł w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2016 r. oraz określenia zwrotu podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2015 r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej ponad kwotę 5.000 zł (pięć tysięcy) a w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 2 lipca 2018 r. J. J. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 50.000 zł. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 500 zł. Do wniosku dołączył obszerne uzasadnienie, w którym podniósł m.in., że cały majątek został zabezpieczony w postępowaniach zabezpieczających i egzekucyjnych. Skarżący oświadczył, że zajęto jego rachunki bankowe i odmówiono ich zwolnienia spod egzekucji. Podobnie odmówiono skarżącemu zwolnienia spod egzekucji towarów handlowych i sprzedano część tych towarów w drodze licytacji. Zajęty został jedyny środek transportu skarżącego – samochód Mercedes Sprinter. Skarżący podniósł, że organ egzekucyjny zajął towary handlowe, mimo że podnosił, iż jego kontrahent zapłacił za nie. Dokonano również wpisów hipotek przymusowych na nieruchomościach skarżącego. Skarżący oświadczył, że powyższe działania organów podatkowych doprowadziły do paraliżu jego firmy. Skarżący nie jest w stanie założyć rachunku bankowego dla wykonywanej działalności gospodarczej ponieważ organy podatkowe blokują taką próbę poprzez system STIR. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem. Posiada dwa domy o powierzchni 200 m2 i 180 m2 oraz dwie nieruchomości rolne o powierzchni 1,77 ha i 3.600 m2. Jako przedmiot wartościowy skarżący wymienił samochód marki Mercedes Sprinter, przy czym nie wskazał jego wartości. Oświadczył, że posiada trzy rachunki bankowe na których znajduje się odpowiednio: 76,45 zł, 55 USD i 56 Euro. Skarżący oświadczył, że z wykonywanej działalności gospodarczej uzyskuje dochód w wysokości 30.148,86 zł miesięcznie. W rubryce "zobowiązania i wydatki stałe" wymienił: alimenty – 1.500 zł, czynsze – 6.300 zł, media – 780 zł, ubezpieczenie – 27.000 zł, gaz, światło, woda - 6.740 zł, towar do produkcji – 86.000, wynagrodzenia – 67.000 zł, leasing – 11.132,93 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że skarżący wniósł skargi kasacyjne w dwóch sprawach (sygn. akt I SA/Łd 1151/17 i I SA/Łd 1152/17) i został wezwany do uiszczenia wpisów od tych skarg w wysokości 29.650 zł oraz 50.000 zł. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 500 zł, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza wniosek zasługuje na uwzględnienie w części ponieważ suma opłat sądowych w obu sprawach przekracza ponad dwukrotnie miesięczne dochody skarżącego. Ponadto z uzasadnienia wniosku wynika, że działalność gospodarcza skarżącego została ograniczona na skutek postępowań zabezpieczających i egzekucyjnych prowadzonych przez organy podatkowe. W tej sytuacji referendarz uznał, że zwolnienie skarżącego z wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 5.000 zł jest uzasadnione. Odmawiając uwzględnienia wniosku w całości referendarz wziął pod uwagę, że większość wydatków i zobowiązań skarżącego wskazanych we wniosku, to wydatki związane z działalnością gospodarczą skarżącego, a zatem wydatki o które – jak można przypuszczać, skarżący pomniejszył swój przychód z działalności gospodarczej np. czynsze, towar do produkcji, pensje pracowników, raty leasingowe. Badając, czy skarżący może ponieść koszty sądowe nie można pomniejszać dochodu, który skarżący osiąga z działalności gospodarczej o wydatki, o które skarżący pomniejszył przychód, wyliczając w ten sposób dochód. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.