I SA/Łd 1153/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Świderska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz adw. E. Ś. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. I SA/Łd 1153/ 11 Uzasadnienie. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skarżący J. W. wniósł o rozpoznanie sprawy związanej z utrzymaniem w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.- W. z dnia [...],roku. Postępowanie w rozpoznawanej sprawie wszczęte zostało na skutek wniosku podatnika z dnia 4.11.2010 roku uzupełnionego pismem z 8.12.2010 roku, który wystąpił o "rozpatrzenie sprawy karty podatkowej". W uzasadnieniu swego żądania wskazał, że w 2000 roku zakończył działalność gospodarczą i nie przypuszczał, że za lata 2001-2004 miał naliczany podatek w formie karty podatkowej. Postanowieniem z [...] roku nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. -W. postanowił pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia [...] roku. Jako podstawę rozstrzygnięcia podał, że w złożonym wniosku skarżący nie sprecyzował zakresu żądania i nie uzupełnił tego braku mimo wezwania w terminie 7 dni. W tej sytuacji nie było możliwości nadania sprawie prawidłowego biegu. Na rozstrzygnięcie to podatnik wniósł zażalenie podnosząc, że w latach 2001-2004 nie składał żadnych deklaracji o opodatkowanie go w formie karty podatkowej. Dodatkowo powołał się na swoją trudną sytuację życiową i zdrowotną. Postanowieniem z [...] roku nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. –W. w trybie autokontroli uchylił zaskarżone postanowienie z 19.01.2011 roku w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z 8.12.2010 roku. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że w czerwcu 2000 roku skarżący złożył deklarację w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej. W 2001 roku nie złożył oświadczenia o zrzeczeniu się tej formy opodatkowania ani o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej i dlatego w kolejnych latach były wydawane i doręczane stronie decyzje o wysokości karty podatkowej za poszczególne lata. Na postanowienie to podatnik wniósł zażalenie do Dyrektora Izby skarbowej w Ł., który postanowieniem z [...] roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z [...] roku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz dokonano analizy przepisów odnoszących się do opodatkowania w formie kart podatkowej. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi podatnik nie sformułował żadnych konkretnych zarzutów do kwestionowanego postanowienia, a wystąpił jedynie o rozpatrzenie sprawy przez sąd. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżący 30.06 200 roku złożył wniosek o opodatkowanie go w formie karty podatkowej wobec rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej od 1.07.200 roku. W związku z brakiem zrzeczenia się tej formy opodatkowania w latach następnych i nie zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności wydawane były w stosunku do podatnika decyzje ustalające wysokość stawki karty podatkowej za lata 2001-2004. Doręczano je skutecznie na adres domowy zainteresowanego. W tym czasie strona nie powiadomiła organów podatkowych o jakichkolwiek przeszkodach w prowadzeniu działalności gospodarczej ani innych zmianach jakie zaszły w stosunku do znanego im stanu faktycznego. Mimo, iż działanie skarżącego nie było podyktowane chęcią uchylania się od obowiązków podatkowych, to brak było podstaw do uwzględnienia jego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje za uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż podnoszone przez podatnika. Z treści komparycji zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wynika, iż przedmiotem kontroli instancyjnej było postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-W. z [...] roku nr [...] . Dotyczyło ono uchylenia zaskarżonego postanowienie z [...] roku w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z 8.12.2010 roku. Tymczasem z sentencji kwestionowanego orzeczenia wynika, iż utrzymano w mocy postanowienie w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z 8.12.2010 roku. Rozstrzygnięcie to wynikało z wcześniejszego postanowienia z 19 stycznia 2011 roku nr [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. -W.. Zachodzi zatem oczywista sprzeczność w treści zaskarżonego postanowienia, która uniemożliwia sądowi dokonanie prawidłowej oceny tego orzeczenia. Nie można bowiem w sposób jednoznaczny ustalić, które orzeczenie organu I instancji było przedmiotem rozpoznawania przez organ odwoławczy. Jest to o tyle istotne, że postanowienie z 14.02.2011 roku wydane w trybie samokontroli uchyliło rozstrzygnięcie merytoryczne w zakresie wniosku podatnika i brak jest dalszego orzeczenia dotyczącego wniosku wszczynającego postępowanie. Mając powyższe na uwadze sąd , na podstawie art. 145 par.1 pkt. 1 lit c i art. 200 ustawy z dnia 30. 08. 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm) orzekł jak w sentencji. P.Z-C.