I SA/Łd 1154/07

Dnia 22 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Ch. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i Ośrodek Zamiejscowy w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności na byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2000 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – L. Ch. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. L.C. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności na byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2000 roku. We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną i z tego tytułu pobiera rentę w kwocie 660 zł brutto. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności i innych źródeł dochodu. Zamieszkuje w wynajętym pokoju o pow. 14 m2. Ponosi wydatki na zakup lekarstw i z uwagi na kwotę tych wydatków, korzysta z pomocy finansowej córki oraz pozostałej rodziny i przyjaciół. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną. Osiąga dochód z tytułu renty w kwocie 660 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu skarżącego stanowią wydatki związane z zakupem lekarstw, których kwota zmusza skarżącego do korzystania z pomocy finansowej rodziny i przyjaciół. Skarżący zamieszkuje w wynajętym pokoju o pow. 14 m2. Nie posiada żadnego majątku i innych źródeł dochodu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec przedstawionej we wniosku sytuacji majątkowej, w ocenie Sądu przyjąć należało, iż skarżący dostatecznie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)