I SA/Łd 1156/11

Dnia 20 września 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Cz. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Cz. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – Cz. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. C. P. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. We wniosku tym skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz 22-letnią córką. Źródła miesięcznego dochodu rodziny stanowią: jego wynagrodzenie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości ok. 2000 zł brutto oraz zasiłek przedemerytalny żony w wysokości ok. 800 zł netto. Córka nie osiąga żadnego dochodu, jest studentką studiów dziennych. Koszty związane z jej nauką stanowią kwotę ok. 400 zł (wynajem mieszkania, wyżywienie). Ponadto małżonkowie ponoszą także koszty związane z utrzymaniem domu, zakupem lekarstw i leczeniem w łącznej kwocie 1.600 zł. Wnioskodawca podkreślił przy tym, że nie posiada oszczędności ani żadnego majątku, dom o pow. 100 m2, w którym zamieszkuje, stanowi własność jego żony. Z żoną pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz 22-letnią córką. Małżonkowie zamieszkują w domu o pow. 100 m2, który stanowi własność żony skarżącego. Źródła miesięcznego dochodu trzyosobowej rodziny stanowią: wynagrodzenie skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości ok. 2000 zł brutto oraz zasiłek przedemerytalny jego żony w wysokości ok. 800 zł netto. Córka nie osiąga żadnego dochodu, jest studentką i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią koszty związane z nauką córki, utrzymaniem domu i zakupem lekarstw oraz leczeniem, które łącznie zamykają się kwotą ok. 2.000 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z przedstawionej sytuacji majątkowej trzyosobowej rodziny oraz kwotę wpisu od skargi w niniejszej sprawie (2.000 zł), Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wykazana kwota dochodu rodziny i niezbędnych wydatków dowodzi, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.