I SA/Łd 1157/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za czerwiec 2013 r. postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin do uiszczenia wpisu od skargi. Pismem z dnia 16 września 2014 r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za czerwiec 2013 r. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. W dniu 5 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie w terminowym uiszczeniu wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy. W szczególności stwierdził, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało nadane w dniu 22 października 2014 r. (nr przesyłki [...]), zaś pierwsze awizo pozostawiono w dniu 23 października, zaś powtórne w dniu 31 października, jednak w ocenie pełnomocnika powyższe zdarzenia zarejestrowane w internetowym systemie Poczty Polskiej S.A. nie znajdują potwierdzenia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. W ocenie pełnomocnika listonosz obsługujący rejon obejmujący siedzibę kancelarii pełnomocnika, mieszczącej się przy ul. A. 50 w Ł. we wskazanych wyżej dniach w ogóle nie dostarczył do kancelarii korespondencji, nie pozostawił również żadnego awiza. Twierdzenia powyższe pełnomocnik oparł na prowadzonej w kancelarii księdze odbiorczej kancelarii oraz fakcie, że w godzinach pracy od 8 do 16 w kancelarii przebywa pięciu pracowników, którzy mogą potwierdzić fakt niedoręczenia korespondencji. Ponadto pełnomocnik poinformował, że w dniu 28 listopada 2014 r. wniósł skargę do Naczelnika Urzędu Pocztowego Ł. 1 z tytułu niewykonania usługi powszechnej w zakresie przesyłki rejestrowanej wraz z żądaniem wyjaśnienia przyczyn, które uniemożliwiły odebranie przesyłki nadanej przez Sąd, zaś w dniu 4 grudnia 2014 r. uiścił wymagany wpis od skargi. Dodatkowo pełnomocnik stwierdził, ze informację o nadaniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego otrzymał dopiero wraz z postanowieniem o odrzuceniu skargi, które zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 28 listopada 2014 r. Pismem z dnia 6 marca 2015 r. pełnomocnik wskazał, ze w odpowiedzi na złożoną skargę Poczta Polska S.A. pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. wyjaśniła, że na podstawie wyjaśnień uzyskanych od listonosza obsługującego obszar doręczeń ul. A. 50 w Ł. ustalono, że każdorazowo podejmuje on próbę doręczenia przesyłek pod wskazanym adresem, a przesyłki rejestrowane lub ew. wypisane zawiadomienia pocztowe informujące o ich nadejściu i możliwości odbioru w placówce pocztowej, były pozostawiane w sekretariacie kancelarii. Natomiast w sytuacji, gdy listonosz nie miał przesyłek dla adresata zawiadomienia powtórne pozostawiał w oddawczej skrzynce pocztowej numerem 11. Ponadto wyjaśnił, że w sytuacji, gdy drzwi frontowe kancelarii były zamknięte korzystał z wejścia od strony zaplecza. W kolejnym piśmie Poczty Polskiej S.A. z dnia 20 lutego 2015 r. będącym odpowiedzią na wniosek pełnomocnika skarżącej spółki o uzupełnienie uzasadnienia pisma z dnia 23 grudnia 2014 r. operator stwierdził, że stawianych zarzutów nie można jednoznacznie potwierdzić lub odrzucić na podstawie posiadanych dokumentów pocztowych. Dodatkowo Poczta wskazała, że nie ma podstaw, aby wątpić w zasadność stawianych zarzutów, jak również nie ma podstaw, aby wątpić w wyjaśnienia listonosza, który cieszy się bardzo dobrą opinią, a za zaistniałą sytuację przeprasza. W piśmie z dnia 25 lutego 2015 r. Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności Poczty Polskiej S.A. w Ł. poinformowało, że uznaje słuszność zarzutu nie pozostawienia pierwszego awiza na przesyłkę poleconą o numerze nadawczym [...], ponieważ z załączonego do skargi monitoringu kancelarii wynika, iż w 24 listopada 2014 r. kamery nie uwidoczniły pobytu listonosza. W związku z tym pełnomocnik skarżącej wyjaśnił dodatkowo, że w zakresie przesyłek poleconych o numerach nadawczych [...], [...] oraz [...], kancelaria nie posiada już zapisów z monitoringu, ponieważ system obsługujący kamery przechowuje nagrania jedynie przez okres jednego tygodnia. Ponieważ pierwsze awizo pozostawione było w dniu 23 października 2014 r., natomiast powtórne w dniu 31 października 2014 r. materiał stanowiący dowód w niniejszej sprawie był przechowywany odpowiednio do 31 października oraz 7 listopada 2014 r. Tymczasem strona dowiedziała się o okoliczności związanej ze zwróceniem pisma zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu dopiero w dniu 28 listopada 2014 r., a więc już po upływie tygodniowego terminu umożliwiającego sprawdzenie nagrań z monitoringu. Reasumując pełnomocnik podkreślił, że choć uznana przez pocztę reklamacja dotyczy innej przesyłki, to ma istotne znaczenie dowodowe w niniejszej sprawie, ponieważ stanowi bezpośrednie potwierdzenie skali zaniedbań, jakich dopuszczał się listonosz Poczty Polskiej S.A. obsługujący rejon kancelarii w zbliżonym okresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). W świetle przywołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie wniosek zasługuje na uwzględnienie ponieważ spełnione zostały wszystkie przesłanki, od który uzależnione jest przywrócenie terminu procesowego. Okoliczności przedstawione przez stronę skarżącą uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi i zachowanie należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno orzecznictwo, jak i piśmiennictwo są zgodne, że uprawdopodobnienie istnienia przesłanki braku winy jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z 4 czerwca 2002r., II SA/Kr 1977/00, niepubl.). W piśmiennictwie pojęcie uprawdopodobnienia sprowadza się do: postępowania zmierzającego do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia określonego zdarzenia, czynności podjętej w ramach postępowania, wyniku tego postępowania bądź wreszcie do zastępczego środka dowodowego. Z tego powodu poszczególni autorzy określają uprawdopodobnienie jako ułatwione postępowanie dowodowe, postępowanie zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastkę dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, "Nowe Prawo" 1980, nr 3, s. 75). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Najogólniej rzecz ujmując, brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Natomiast do sądu należy ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło czy nie. Sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie sądu powołane przez pełnomocnika strony skarżącej przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniają brak winy w przekroczeniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W świetle tych okoliczności nie można uznać działań podejmowanych przez pełnomocnika strony skarżącej za zawinione. Biorąc pod uwagę treść pism Poczty Polskiej S.A. z 23 grudnia 2014 r. oraz 20 i 25 lutego 2015 r. należy wskazać, że bardzo dobra opinia o listonoszu oraz odnotowanie w internetowym systemie pocztowym faktu pozostawienia pierwszego awiza w dniu 23 października oraz powtórnego w dniu 30 października 2014 r. nie są wystarczającymi do uznania, że operator pocztowy należycie wywiązywał się z nałożonych ustawowo obowiązków, a powstałe w tej kwestii wątpliwości nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść strony, zwłaszcza w sytuacji, gdy uznana została reklamacja dotycząca nieobecności listonosza w kancelarii przy ul. A. 50 w Ł. na podstawie załączonego przez pełnomocnika monitoringu działającego w kancelarii, co wynika z pisma Poczty z dnia 25 lutego 2015 r. Jednocześnie wskazać należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w niniejszej sprawie w dniu 28 listopada 2014 r., tj. w dniu odbioru przez pełnomocnika postanowienia z dnia 26 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu został zaś złożony w dniu 5 grudnia 2014 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik strony skarżącej spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ do wniosku o przywrócenie terminu załączony został dowód uiszczenia wpisu od skargi. Mając na uwadze, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się zasadny, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AKE.