I SA/Łd 1158/17

PostanowienieWSA w Łodzi2018-05-21

Skład orzekający: Tomasz Naraziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącej przysługuje prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, jeśli posiada już ustanowionych pełnomocników (doradców podatkowych), którzy sporządzili i wnieśli skargę kasacyjną?
Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca posiada już ustanowionych pełnomocników (doradców podatkowych), którzy sporządzili i wnieśli skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 246 § 3 P.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu jest możliwe tylko wtedy, gdy strona nie posiada już takiego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżąca E. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wniosek złożono w odpowiedzi na zarządzenie o uiszczeniu wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 2.139 zł. Skarżąca argumentowała swoją trudną sytuację materialną, chorobę, brak środków do życia i zajęcie majątku przez organy podatkowe. Wskazała również, że posiada już pełnomocników (doradców podatkowych) prowadzących jej sprawy pro bono.
Rozstrzygnięcie
1) przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, 2) odmówiono przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 roku p o s t a n a w i a: 1) przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, 2) odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 13 kwietnia 2018 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 2.139 zł. Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej – doradcy podatkowemu A. K. w dniu 30 kwietnia 2018 r. W dniu 4 maja 2018 r. skarżąca złożyła, na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (nie wskazując w jakim zakresie) oraz o ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że doradcy podatkowi: B. K. i A. K. oraz radca prawny M. Z. prowadzą jej sprawy pro bono. W tej sytuacji, zdaniem skarżącej jest ona uprawniona do uzyskania prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, "gdyż Izba Skarbowa zabiera mi także kwoty opłacenia pomocy prawnej przyznane przez Sąd." Skarżąca oświadczyła, że na skutek działania organów podatkowych straciła swój cały majątek i ciężko zachorowała na chorobę psychiczną. Oświadczyła, że jest niezdolna do pracy, wymaga stałej opieki. Organy skarbowe potrącają z renty chorobowej wszystkie możliwe środki pieniężne. Zajęły również cały majątek skarżącej oraz rachunki bankowe. Skarżąca utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 750 zł. Podniosła, że gdyby nie opieka i pomoc przyjaciół nie miałaby środków do życia. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca posiada kilka nieruchomości, które są zajęte przez organy podatkowe. Wnioskodawczyni podała ponadto, że w dniu 23 kwietnia 2018 r. zmarł jej wuj, z którym mieszkała. W związku z tym jest zmuszona wyprowadzić się z domu, który był wynajmowany przez zmarłego. Oświadczyła, że ponosi koszty leczenia i rehabilitacji w wysokości około 300 zł miesięcznie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie doradcy podatkowego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Podkreślenia wymaga przy tym, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W ocenie referendarza wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie określiła wprawdzie precyzyjnie zakresu tego żądania, jednak pod uwagę, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej, referendarz przyjął, że skarżąca wnosi o zwolnienie z tej opłaty. Za uwzględnieniem wniosku przemawia to, iż źródłem utrzymania skarżącej jest renta chorobowa w wysokości 750 zł. Referendarz wziął również pod uwagę, że wobec skarżącej toczy się postępowanie egzekucyjne i cały majątek skarżącej jest zajęty przez organy skarbowej. Skarżąca nie ma zatem realnej możliwości uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej w wysokości 2.139 zł. Na uwzględnienie nie zasługuje natomiast wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego. Zgodnie z art. 246 § 3 P.p.s.a. adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Z treści wniosku oraz akt sprawy wynika, że strona ustanowiła dwóch pełnomocników – doradców podatkowych, którzy w jej imieniu sporządzili i wnieśli skargę kasacyjną. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 246 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło