I SA/Łd 1166/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: sędzia NSA Paweł Kowalski sędzia NSA Bożena Kasprzak (spr.) Protokolant Izabela Ścieszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi R.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości zaskarżonej decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) nakazuje wypłacić z funduszy Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz R. R. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu wpisu od skargi. R. R. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. ustalającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia [...] strona skarżąca wniosła o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) — powoływana dalej jako p.p.s.a. — skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest co do zasady wiążące dla sądu. Sąd uznaje jednakże cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności nie zachodzi. W tym stanie sprawy Sąd — uznając, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę — umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. TF