I SA/Łd 117/09

Dnia 6 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Asystent Sędziego Adrian Król po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2009 roku sprawy ze skargi M.K. i B. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia podatku rolnego za 2004 r. 1. oddala skargę M. K.; 2. odrzuca skargę B. L.; 3. przyznaje i nakazuje wypłacić adwokat M. M. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa. I SA/Łd 117/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło niedopuszczalność zażaleń wniesionych przez M.K., M. L.-K. i B. L. na postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania podatkowego w sprawie ustalenia podatku rolnego za 2004 rok. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy W. zawiesił z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia D.A. i D. K. podatku rolnego za 2004 rok, do czasu prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny o prawie własności nieruchomości o powierzchni 0,0437 ha, położonej w W., tj. uzgodnienia treści księgi wieczystej Nr [...] z rzeczywistym stanem prawnym. Następnie – wskazał organ - postanowieniem z dnia [...], Wójt Gminy W. podjął z urzędu zawieszone postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia w/w osobom podatku rolnego za 2004 rok, w związku z uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu w sprawie własności opisanej wyżej nieruchomości. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie o możliwości złożenia na nie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie wnieśli M.K., M.L.-K. i B. L. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało, iż stosownie do art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zgodnie natomiast z art. 237 tej ustawy, postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Dalej organ wskazał, iż przepis art. 205a Ordynacji podatkowej, na podstawie którego zostało wydane przez organ podatkowy I instancji postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania, nie przewiduje, aby na to postanowienie przysługiwało zażalenie. Zgodnie z art. 205 § 2 w/w ustawy, zażalenie służy jedynie stronie na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnieśli M. K. i B. L. W swoim środku zaskarżenia wskazali, iż w postanowieniu o podjęciu zawieszonego postępowania widniało pouczenie o możliwości jego zaskarżenia, w drodze zażalenia, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. Nadto swój interes prawny do wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania podatkowego upatrują w załączonym do skargi postanowieniu Sądu Rejonowego w P. T. Wydział I Cywilny z dnia [...] r., które potwierdza ich prawo własności do nieruchomości położonej w W., jako spadkobierców zmarłej matki – B.L. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lutego 2009 roku wezwano skarżących M. K. i B.L. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W/w zarządzenie doręczono M.K. w dniu 16 lutego 2009 r., a B.L. w dniu 19 lutego 2009 roku. Postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 1 kwietnia 2009 roku – wydanego na skutek wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy – zwolniono skarżącą od kosztów sądowych i ustanowiono adwokata. Skarżący B.L. nie uiścił wpisu od skargi pomimo prawidłowego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę M.K. należało oddalić jako nieuzasadnioną, natomiast skargę B.L. odrzucić z powodu nieuiszczenia od niej wpisu. Uzasadniając oddalenie przez Sąd skargi M.K. wskazać należy, iż istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania – wydanego na podstawie art. 205a § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej – stronie służy zażalenie. W ocenie składu orzekającego stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. należy uznać za prawidłowe. Zauważyć bowiem należy, iż myśl art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej, na postanowienia wydawane w toku postępowania podatkowego stronie służy zażalenie tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi. Chcąc zatem stwierdzić, że w danym przypadku stronie przysługuje środek prawny w postaci zażalenia na postanowienie wydane w toku postępowania podatkowego, trzeba wskazać na konkretny przepis ustawy, z którego takie uprawnienie wynika. Problematykę zawieszania i podejmowania postępowań podatkowych regulują przepisy art. 201-206 Ordynacji podatkowej. W myśl natomiast art. 205 § 2 Ordynacji podatkowej tylko na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Na tle tej regulacji prawnej doktryna zgodnie przyjęła, że stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania (zob. P. Pietrasz, Komentarz do art. 205 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX 2007, wyd. II; a także: P. Piszczek, Glosa do uchwały NSA z 22 maja 2000 r., sygn. akt OPS 4/00, OSP 2002/9/116). Co do takiego rozumienia przepisu art. 205 § 2 Ordynacji podatkowej nie ma również wątpliwości Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania podatkowego. Dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., wydając zaskarżone w tej sprawie postanowienie o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania podatkowego, nie naruszyło obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Bez znaczenia przy tym pozostaje okoliczność podnoszona w skardze, że postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zawierało pouczenie, iż przysługuje od niego zażalenie. Jak bowiem wywiedziono powyżej, Ordynacja podatkowa nie przewiduje w omawianej sytuacji środka zaskarżenia. Odnosząc się z kolei do skargi B.L., zauważyć wypada, iż skarżący – pomimo prawidłowego wezwania – nie uiścił od niej wpisu. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W niniejszej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 26 lutego 2009 r., a zatem nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę M.K. Na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę B.L. Sąd na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) przyznał adwokat M.M. od Skarbu Państwa kwotę 240 zł powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 17 zł stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa. A.K.