I SA/Łd 117/14

Dnia 5 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za maj i październik 2007 roku oraz styczeń 2008 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za maj i październik 2007 roku oraz styczeń 2008 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę B. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu podał, że utrzymuje się jedynie z emerytury i prowadzi wspólnie z żoną gospodarstwo domowe. Na leki i wizyty lekarskie wydaje miesięcznie średnio 700 zł. Wskazał, że cierpi na zaawansowaną cukrzyce, a jeden z leków, które przyjmuje kosztuje 200 zł, a łącznie ma do wykupienia kilka recept. Wnioskodawca wskazał, że egzekwowanie zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z pozbawieniem skarżącego i jego rodziny środków do życia oraz uniemożliwi zakup leków, bez których nie może normalnie funkcjonować, co w konsekwencji może doprowadzić do nieodwracalnych zmian w orgazmie skarżącego. Wnioskodawca zaznaczył, że dokumentację medyczną wraz z receptami i paragonami potwierdzającymi nabycie leków przedstawi w najbliższym możliwym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Użyte w przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Sąd zatem jest uprawniony rozstrzygnąć wniosek pozytywnie jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie wykonanie wydanej w rozpatrywanej sprawie decyzji będzie oddziaływało niekorzystnie na sytuację majątkową skarżącego spółki, bowiem w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, zapłata podatku łączy się z obniżeniem dochodu strony. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz powstania skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków. Jak już wyżej zaznaczono, to wnioskodawca ma uprawdopodobnić istnienie przesłanek przyznania ochrony tymczasowej jaką jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Podkreślić przy tym należy, że choć art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wymaga od wnioskodawcy przedstawienia jednoznacznych dowodów potwierdzających zasadność wniosku, przepis ten nie może być interpretowany w ten sposób, że samo oświadczenie wnioskodawcy wystarczy, by wniosek został uwzględniony. W rozpatrywanej sprawie skarżący wyjaśnił, że choruje na cukrzycę i w związku z tym na leczenie i wizyty lekarskie przeznacza około 700 zł miesięcznie. Z uwagi na to, że utrzymuje się z emerytury, wyegzekwowanie kwoty podatku z zaskarżonej decyzji pozbawi rodzinę wnioskodawcy środków do życia, jak i uniemożliwi zakup leków. Zaznaczyć należy, że poza powyższymi twierdzeniami skarżący nie sprecyzował swojej sytuacji finansowej, jak i nie przedłożył dokumentów, o których pisał we wniosku, potwierdzających fakt choroby oraz wysokość kosztów leczenia. W tej sytuacji Sąd nie ma możliwości dokonania oceny, czy uregulowanie kwoty zobowiązania podatkowego określonego w przedmiotowej sprawie rzeczywiście może grozić konsekwencjami, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. E.B.