I SA/Łd 1170/13

Dnia 12 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] roku w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W dniu 7 listopada 2013 r. skarżący Z. Z. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] r. W uzasadnieniu wniosku podał, że w związku z wykonaniem wskazanej wyżej decyzji zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne, w toku którego organ egzekucyjny dokonał zajęcia świadczeń emerytalnych, wynagrodzenia za pracę i rachunku bankowego, a więc wszystkich źródeł utrzymania skarżącego i jego rodziny. Skarżący podkreślił, że zastosowane środki egzekucyjne są bardzo uciążliwe i powodują pogorszenie warunków życiowych całej rodziny strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Użyte w przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Sąd zatem jest uprawniony rozstrzygnąć wniosek pozytywnie jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie wykonanie wydanej w rozpatrywanej sprawie decyzji będzie oddziaływało niekorzystnie na sytuację majątkową skarżącego, bowiem w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, zapłata podatku łączy się z obniżeniem dochodu strony i jej rodziny. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz powstania skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków. Podkreślić również należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie. W orzecznictwie akcentuje się, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej złożenie wniosku o wstrzymanie wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763). Należy też zwrócić uwagę, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub części stanowi odstępstwo od generalnej reguły, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie pod warunkiem uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę istnienia jednej z dwóch przesłanek wymienionych w powoływanym już art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił by wykonanie decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub sprowadzić niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powołał się na okoliczność prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w ramach którego organ dokonał zajęcia świadczeń emerytalnych, wynagrodzenia za pracę i rachunku bankowego, co spowodowało pogorszenie warunków życiowych całej rodziny strony. Jak już Sąd wyżej zaznaczył, obniżenie standardu życia na skutek skierowania decyzji do wykonania nie jest okolicznością nadzwyczajną, a normalną konsekwencją wdrożenia procedury egzekucyjnej. Dlatego sam fakt zajęcia uzyskiwanych świadczeń i posiadanego rachunku bankowego nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odnośnie zagrożeń wynikających z prowadzenia egzekucji administracyjnej to wskazać należy, że istnieją ograniczenia w jej prowadzeniu (art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Ograniczenia te gwarantują zachowanie zobowiązanemu i jego rodzinie warunków wystarczających, według ustawodawcy, do humanitarnej egzystencji - choć niewątpliwie gorszych niż przed wszczęciem egzekucji. Raz jeszcze podkreślić należ, że pogorszenie warunków egzystencji nie stanowi jeszcze powodu, aby wstrzymywać wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. AK.