I SA/Łd 118/09

Dnia 6 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Asystent Sędziego Adrian Król po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2009 roku sprawy ze skargi ML-K na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w PT z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia podatku rolnego za 2005 r. 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić adwokatowi BM z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa. I SA/Łd 118/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło niedopuszczalność zażaleń wniesionych przez M.K., M.L.-K. i B.L. na postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania podatkowego w sprawie ustalenia podatku rolnego za 2005 rok. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy W. zawiesił z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia D.A. i D.K. podatku rolnego za 2005 rok, do czasu prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny o prawie własności nieruchomości o powierzchni 0,0437 ha, położonej w W., tj. uzgodnienia treści księgi wieczystej Nr [...] z rzeczywistym stanem prawnym. Następnie – wskazał organ - postanowieniem z dnia [...], Wójt Gminy W. podjął z urzędu zawieszone postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia w/w osobom podatku rolnego za 2004 rok, w związku z uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu w sprawie własności opisanej wyżej nieruchomości. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie o możliwości złożenia na nie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie wnieśli M.K., M.L.-K. i B.L. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało, iż stosownie do art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zgodnie natomiast z art. 237 tej ustawy, postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Dalej organ wskazał, iż przepis art. 205a Ordynacji podatkowej, na podstawie którego zostało wydane przez organ podatkowy I instancji postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania, nie przewiduje, aby na to postanowienie przysługiwało zażalenie. Zgodnie z art. 205 § 2 w/w ustawy, zażalenie służy jedynie stronie na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła M.L.-K. W swoim środku zaskarżenia wskazała, iż w postanowieniu o podjęciu zawieszonego postępowania widniało pouczenie o możliwości jego zaskarżenia, w drodze zażalenia, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Nadto swój interes prawny do wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania podatkowego upatruje w załączonym do skargi postanowieniu Sądu Rejonowego w P. T. Wydział I Cywilny z dnia [...] r., które potwierdza jej prawo własności do nieruchomości położonej w W., jako spadkobierczyni zmarłej matki – B.L. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium w P., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić jako nieuzasadnioną. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania – wydanego na podstawie art. 205a § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej – stronie służy zażalenie. W ocenie składu orzekającego stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. należy uznać za prawidłowe. Zauważyć bowiem należy, iż w myśl art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej, na postanowienia wydawane w toku postępowania podatkowego stronie służy zażalenie tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi. Chcąc zatem stwierdzić, że w danym przypadku stronie przysługuje środek prawny w postaci zażalenia na postanowienie wydane w toku postępowania podatkowego, trzeba wskazać na konkretny przepis ustawy, z którego takie uprawnienie wynika. Problematykę zawieszania i podejmowania postępowań podatkowych regulują przepisy art. 201-206 Ordynacji podatkowej. W myśl natomiast art. 205 § 2 Ordynacji podatkowej tylko na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Na tle tej regulacji prawnej doktryna zgodnie przyjęła, że stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania (zob. P. Pietrasz, Komentarz do art. 205 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX 2007, wyd. II; a także: P. Piszczek, Glosa do uchwały NSA z 22 maja 2000 r., sygn. akt OPS 4/00, OSP 2002/9/116). Co do takiego rozumienia przepisu art. 205 § 2 Ordynacji podatkowej nie ma również wątpliwości Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania podatkowego. Dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., wydając zaskarżone w tej sprawie postanowienie o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania podatkowego, nie naruszyło obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Bez znaczenia przy tym pozostaje okoliczność podnoszona w skardze, że postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zawierało pouczenie, iż przysługuje od niego zażalenie. Jak bowiem wywiedziono powyżej, Ordynacja podatkowa nie przewiduje w omawianej sytuacji środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę. Sąd na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) przyznał adwokatowi B.M. od Skarbu Państwa kwotę 240 zł powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 17 zł stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa. A.K.