I SA/Łd 1182/11

Dnia 17 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 roku sprawy ze skargi M. P. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz M. P. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. P. wniosła skargę na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z 3 czerwca 2011 r. w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych. W sprawie został wyznaczony termin rozprawy na 17 listopada 2011 r. W dniu 8 listopada 2011 r. wpłynęło do Sądu pismo organu, w którym wniósł on o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."). Wyjaśnił w nim, że w oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę w całości poprzez wydanie w dniu 4 listopada 2011 r. nowej interpretacji indywidualnej, w której uznał stanowisko wnioskodawczyni za prawidłowe. Do pisma dołączona została interpretacja wydana w trybie autokontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, ponieważ na skutek uwzględnienia skargi przez organ, w ramach tzw. samokontroli, stało się ono bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie organ korzystając z uprawnienia przyznanego na podstawie cytowanego przepisu, zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną i uwzględniając w całości żądanie skarżącej wydał interpretację uznającą stanowisko wnioskodawczyni za prawidłowe. Skoro z obrotu prawnego zostało wyeliminowane rozstrzygnięcie stanowiące przedmiot skargi, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość postępowania stanowi podstawę do jego umorzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie pierwszym postanowienia umorzył postępowanie sądowe. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 162, poz. 1348). Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składają się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. P.Z-C.