I SA/Łd 1191/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 lutego 2015 r. w sprawie I SA/Łd 1191/14 w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn od nabycia tytułem zasiedzenia udziału w nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 lutego 2015 r. w sprawie I SA/Łd 1191/14. Wyrokiem z 20 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn od nabycia tytułem zasiedzenia udziału w nieruchomości. Skarżąca została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy, po zamknięciu której sąd ogłosił wspomniany wyrok. Pismem z 2 marca 2015 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wydanego w sprawie wyroku oraz o sporządzenie tego uzasadnienia. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu rozprawy uczestniczyła w pogrzebie siostry. W związku z traumą jaką przeżyła oraz biorąc pod uwagę jej wiek (86 lat) nie mogła uczestniczyć w posiedzeniu sądu. O treści zapadłego rozstrzygnięcia dowiedziała się dopiero 2 marca 2015 r., od jej syna, który powziął tę informację w sekretariacie sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika, że podstawowym warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Dlatego też ustawodawca w art. 87 § 2 p.p.s.a. stawia przed wnioskiem o przywrócenie terminu wymóg by zawierał uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu ocenia się przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Chodzi o takie okoliczności, które mogły mieć zasadniczy wpływ na dochowanie terminu do dokonania określonej czynności procesowej. W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy. W treści pouczenia, zawartego w piśmie sądu, została poinformowana, że sprawa zostanie rozpoznana niezależnie od tego czy stawi się na rozprawie, a także o tym, że w przypadku wydania wyroku oddalającego skargę uzyskanie uzasadnienia takiego wyroku i jego zaskarżenie będzie uzależnione od złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. W ocenie sądu przytoczone we wniosku okoliczności nie świadczą o tym, że skarżąca nie mogła we właściwym czasie złożyć przedmiotowego wniosku. Mając wiedzę o terminie rozprawy i ewentualnych skutkach niezłożenia wniosku o uzasadnienie wyroku we właściwym czasie, powinna dołożyć starań, aby skontaktować się z sądem i ustalić, czy i ewentualnie jak jej sprawa została zakończona. Informację taką mogła uzyskać również telefonicznie. W rozpatrywanym wniosku skarżąca nie wskazała przeszkody, która uniemożliwiła jej podjęcie takich działań. Stad też w ocenie sądu nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Ake.