I SA/Łd 1199/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Cudak (spr.), Sędziowie NSA P. Janicki, P. Kiss, Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2005 roku sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Decyzją z dnia[...], nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G., określił D. A. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok w kwocie 9.695,30 zł. Decyzja została doręczona na adres stałego zamieszkania podatniczki w dniu 4 maja 2004 roku. Dnia 18 maja 2004 roku strona wniosła żądanie uzupełnienia powyższej decyzji, które zostało rozpatrzone odmownie, postanowieniem Naczelnika [..] Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia[...] , nr [..]. Powyższe postanowienie doręczono podatniczce, za pośrednictwem poczty, w dniu 28 czerwca 2004 roku. W dniu 6 lipca 2004 roku skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z dnia[..] , nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, iż składając zażalenie w dniu 6 lipca 2004 roku, podatniczka D. A. uchybiła 7 dniowemu terminowi do jego wniesienia. Organ odwoławczy uznał, iż termin do złożenia odwołania od tej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego upłynął z dniem 5 lipca 2004 roku. Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 236 § 2 pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60). W dniu 30 grudnia 2004 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga D. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] W uzasadnieniu zarzutów przedmiotowej skargi, skarżąca utrzymuje, iż zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji organu podatkowego I instancji z dnia[...], otrzymała z Urzędu Pocztowego w dniu 29 czerwca 2004 roku, a nie w dniu 28 czerwca 2004 roku. Skarżąca podniosła w skardze, iż w związku ze stwierdzeniem przez organ podatkowy II instancji uchybienia terminu, zwróciła się do właściwego Urzędu Pocztowego o podanie daty wszystkich przesyłek kierowanych na jej adres w okresie od 26 czerwca 2004 roku do 30 czerwca 2004 roku. Początkowo skarżącej podano informację, iż przesyłkę pokwitowała w dniu 29 czerwca 2004 roku. Jednakże po kolejnym zapytaniu skarżąca uzyskała z Urzędu Pocztowego informację o trzech przesyłkach, z których jedna została odebrana przez skarżącą w dniu 28 czerwca 2004 roku. Skarżąca podniosła także, iż nie jest w stanie ustalić, czego dotyczyła przesyłka kwitowana w dniu 28 czerwca 2004 roku. Z uwagi na powyższe skarżąca przekonuje, iż uprawdopodobniła, że przyczyna uchybienia terminu była niezależna od jej woli i wiedzy oraz, że dochowała szczególnej staranności w tym zakresie, gdyż dokonała sprawdzenia w Urzędzie Pocztowym daty odbioru przesyłki, a okoliczność, która spowodowała, iż pracownik Urzędu Pocztowego wprowadził skarżącą w błąd, wyklucza jej winę odnośnie uchybienia terminu. Powody, dla których osobiście nie zgłosiła się do placówki pocztowej, usprawiedliwia koniecznością prowadzenia w tym czasie pilnych i niezbędnych czynności związanych z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Strona w oparciu o art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa wnosi więc o uznanie, iż w dniu 29 czerwca 2004 roku nastąpiło doręczenie postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd uznał bowiem, iż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego. Stosownie do treści art. 213 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia. Odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 213 § 5 ustawy Ordynacja podatkowa). Z kolei stosownie do art. 236 § 1, na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa). W przypadku więc żądania uzupełnienia decyzji, a następnie wydania postanowienia o odmowie jej uzupełnienia, istotną kwestią jest moment doręczenia tegoż postanowienia. Od tej bowiem chwili zaczyna biec termin do wniesienia zażalenia. W niniejszej sprawie jest bezspornym, iż postanowieniem z dnia [...] Nr[..] , Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G. odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [..] nr [...] Kwestią sporną pozostaje w toczącym się postępowaniu, moment doręczenia skarżącej tego postanowienia. Jak wynika z materiałów dowodowych zawartych w aktach sprawy postanowienie z dnia [..] zostało odebrane przez skarżącą 28 czerwca 2004 roku. Dowodem tego jest podpisany przez skarżącą druk potwierdzenia odbioru, na którym widnieje – wpisana przez skarżącą data - 28 czerwca 2004 roku. Taka sama data znajduje się na stemplu pocztowym. W związku z powyższym, w świetle przytoczonych przepisów, należy przyjąć, iż od tego momentu rozpoczął bieg terminu do wniesienia zażalenia. Termin ten, stosownie do art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wynosi 7 dni i upłynął, w niniejszej sprawie w dniu 5 lipca 2004 roku. Wniesienie więc przez skarżącą odwołania w dniu 6 lipca 2004 roku, nastąpiło z uchybieniem wskazanego 7 dniowego terminu. W ocenie Sądu z materiałów dowodowych zawartych w aktach sprawy wynika niezbicie, że organy podatkowe obu instancji dopełniły obowiązków przewidzianych w przepisach prawa, natomiast terminu do złożenia środka odwoławczego nie dochowała skarżąca. Z tych to przyczyn zarzut strony jest bezprzedmiotowy i nie ma oparcia w stanie faktycznym sprawy i w przepisach prawa podatkowego. Sąd nie dał wiary twierdzeniom zawartym w skardze, że postanowienie z dnia [..] zostało przez skarżącą odebrane w dniu 29 czerwca 2004 roku. Ustalenia organów dotyczące momentu doręczenia tego postanowienia są prawidłowe. Trzeba także zaznaczyć, iż nie można przerzucać na organy administracji podatkowej skutków własnych zaniechań oraz problemów życiowych i organizacyjnych, które skarżąca podniosła w skardze (choroba skarżącej, nadmiar obowiązków). Na koniec należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa. Strona nie zainicjowała bowiem takiego trybu postępowania, tj. nie wystąpiła w wnioskiem o przywrócenie terminu, a wobec wyraźnych wskazań tego przepisu, przywrócenia terminu dokonuje się wyłącznie na wniosek zainteresowanego. Organy administracyjne nie mogą z urzędu, bez wyraźnego wniosku strony, przywrócić termin do dokonania określonej czynności. Z powyższych względów Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).