I SA/Łd 1201/15

Dnia 30 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku nr [....] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej za I ratę 2015 roku z tytułu łącznego zobowiązania podatkowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. T. T. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku, którą odmówiono jej umorzenia zaległości podatkowej za I ratę 2015 roku z tytułu łącznego zobowiązania podatkowego. Skargę przesłała faxem. Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2015 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi, poprzez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia doręczono 14 grudnia 2015 r. W dniu 21 grudnia 2014 r. skarżąca przesłała faxem pismo, informując, że przesłana za pomocą faxu skarga jest przez nią własnoręcznie podpisana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Zgodnie z treścią art. 57 § 1, w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony, który musi być własnoręczny. W związku z tym, że T. T. złożyła skargę za pośrednictwem faksu, sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi lub nadesłania jej własnoręcznie podpisanego odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia zostało doręczono 14 grudnia 2015 roku, jednak termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków, należało zatem orzec jak w sentencji postanowienia. E.J