I SA/Łd 1202/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2011 r. z tytułu odpłatnego zbycia lokalu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z 18 września 2015 r. A. W. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2011 r. z tytułu odpłatnego zbycia lokalu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Pismem złożonym osobiście 2 grudnia 2015 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. W treści pisma wyjaśniła, że Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P. decyzją z [...] r., umorzył w całości jej zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w 2011 r., wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania i co do zasady jest wiążące dla sądu. Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności. W tym stanie sprawy sąd, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. E.J.