I SA/Łd 1208/08
PostanowienieWSA w Łodzi2008-10-22
Skład orzekający: Asesor WSA Cezary Koziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien odrzucić skargę, jeśli pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych (brak pełnomocnictwa i nieuiszczony wpis) w wyznaczonym terminie, a następnie cofnął skargę?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa i nieuiszczonego wpisu. Skarga, która nie została skutecznie wniesiona z powodu braków formalnych, nie może być skutecznie cofnięta. W takiej sytuacji sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie został uiszczony należny wpis, a skarga podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia pełnomocnictwa i uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni. Termin ten upłynął bez uzupełnienia braków. Następnie pełnomocnik cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA: Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy zwrotu kosztów poniesionych przez podatnika za udział pełnomocnika w czynnościach sprawdzających postanawia: odrzucić skargę.
W dniu 12 września 20086 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. T. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę M. O. reprezentowanego przez doradcę podatkowego I. K. na swoje postanowienie z dnia [...] roku utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z [...] roku o odmowie zwrotu kosztów poniesionych przez podatnika w związku z udziałem ustanowionego przez niego pełnomocnika w czynnościach sprawdzających.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2008 roku doręczonym pełnomocnikowi skarżącego – doradcy podatkowemu I. K. w dniu 25 września 2008 roku, został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 2 października 2008r. Do chwili obecnej nie został uiszczony wpis od skargi ani nie zostało nadesłane pełnomocnictwo
W dniu 2 października 2008 roku do Sądu wpłynęło pismo doradcy podatkowego I. K., w którym cofnął on wniesioną uprzednio skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. Przepis art. 214 § 1 powołanej ustawy stanowi zaś, iż jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie określona została w przepisie § 2 ustęp 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Stosownie do przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 powołanej ustawy).
Stosownie do przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymagania jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu przed sądem administracyjnym statuowane są przepisem art. 46 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Stosownie zaś do przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.
Wobec tego, iż reprezentujący skarżącego doradca podatkowy nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków złożonej skargi podlega ona odrzuceniu.
Na marginesie należy jeszcze wskazać, iż nie mogło w sprawie niniejszej podlegać merytorycznej ocenie zawarte w piśmie z dnia 2 października 2008 roku oświadczenie pełnomocnika skarżącego o cofnięciu przez mocodawcę przedmiotowej skargi. Skarga ta wobec nie usunięcia jej braków formalnych i fiskalnych nie została bowiem skutecznie wniesiona do sądu, a więc nie mogła zostać także skutecznie cofnięta (por. postanowienie naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 10 czerwca 1987 roku w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87 opubl. w OSP 1990/4 poz. 207.)
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 1 w związku z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
M.Ko.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło