I SA/Łd 121/10

Dnia 6 września 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2006 roku sygn. akt I SA/Łd 135/06 oddalającym skargę H.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku p o s t a n a w i a: odmówić H. G. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. . Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę H. G. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem tego sądu z dnia 20 lipca 2006 roku sygn. akt I SA/Łd 135/06 oddalającym skargę H. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku. W dniu 13 maja 2010 roku H. G. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach w rubryce adres do korespondencji wskazała w miesiącach maj, czerwiec i lipiec 2010 rok – G. 87-851 B., następnie ul. P. 53A m.4 95-100 Z.. Oświadczyła, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem, ich źródłem utrzymania są emerytury oraz wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w łącznej kwocie 4.144 zł miesięcznie. Wskazała, iż zmuszona została do zlikwidowania prowadzonej uprzednio działalności gospodarczą i przejścia na emeryturę. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 72 m2 , jej mąż jest właścicielem działki rekreacyjnej o powierzchni około 321 m2 w miejscowości G., nie posiadają innego majątku ani oszczędności. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż koszt wynajęcia adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej wynosi około 1.500 zł i przekracza jej możliwości finansowe. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2010 roku skarżąca została wezwana do udokumentowanie wysokości miesięcznego dochodu skarżącej i jej męża, na które wskazuje w swoim wniosku, nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, udokumentowania wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Do chwili obecnej skarżąca nie nadesłała żądanych dokumentów i informacji. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy H. G. wskazała, że wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są ich emerytury oraz wynagrodzenia za pracę świadczoną w niepełnym wymiarze czasu pracy w łącznej kwocie 4.144 zł brutto miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 72 m2, jej mąż jest właścicielem działki rekreacyjnej o powierzchni około 321 m2 w miejscowości G., nie posiadają innego majątku ani oszczędności. W sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające dla oceny rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych wnioskodawcy bądź wzbudza wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2010 roku doręczonym skarżącej w trybie awizo w dniu 9 sierpnia 2010 roku, które zostało wysłane na wszystkie wskazane we wniosku adresy do korespondencji, została ona wezwana do nadesłania dokumentów obrazujących poziom dochodów oraz wydatków w jej gospodarstwie domowym, w celu zweryfikowania jej twierdzeń o braku środków na ustanowienie fachowego pełnomocnika z wyboru, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Skarżąca nie podjęła korespondencji pod żadnym ze wskazanych adresów dla doręczeń, powyższe spowodowało, iż wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie awizo. Nie nadesłała także żądanych informacji czyniąc tym samym niemożliwym przeprowadzenie całościowej oceny jej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wskazać należy, iż w interesie skarżącej ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jej obowiązkiem jest także prawidłowe wskazanie adresu, pod który powinna być kierowana do niej korespondencja. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że H. G. nie wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca wraz z mężem posiada stałe źródło dochodów wysokości 4.144 zł miesięcznie, nie wykazała wysokości ponoszonych miesięcznie kosztów utrzymania, czyniąc niemożliwym weryfikację swoich twierdzeń o trudnej sytuacji materialnej i braku jakichkolwiek środków finansowych, z których mogłoby zostać pokryte wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.