I SA/Łd 1210/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2007 p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2007, w wysokości 377.084 zł. W dniu 9 września 2012 r. Spółka wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek przedstawiła dane finansowe na dzień 31 lipca 2011 r., dowodząc że zapłata podatku wynikającego z zaskarżonej decyzji w wysokości 377.084 zł doprowadzi do zachwiania płynności finansowej i spowoduje konieczność wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. W konsekwencji zapłata należności wynikającej z decyzji oznaczałaby wyrządzenie Spółce szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot świadczenia pieniężnego od Skarbu Państwa. Spółka podniosła, że nie posiada praktycznie żadnych wolnych aktywów obrotowych, z których możliwa byłaby spłata zobowiązania bez narażenia Spółki na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analizując wniosek złożony w niniejszej sprawie sąd doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia Spółce szkody lub spowodować skutki, których cofnięcie nie będzie możliwe. Sąd wziął pod uwagę, że na dzień 31 lipca zobowiązania krótkoterminowe Spółki wynoszą prawie 100.000 zł zaś zaległość podatkowa wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi 303.087 zł. Ponadto konsekwencją określenia zobowiązania w kwocie znacząco wyższej niż podatek zadeklarowany przez Spółkę (73.997 zł) są odsetki za zwłokę. Zgodnie z oświadczeniem zawartym we wniosku stan środków pieniężnych, które Spółka zgromadziła na rachunku bankowym i w kasie, wynosi 17.454 zł, zaś wartość środków trwałych wynosi zaledwie 60.519 zł. Zestawienie powyższej kwot już tylko z zaległością podatkową wskazuje, że wykonanie decyzji wiązałoby się z koniecznością zbycia składników majątkowych Spółki, wymienionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy (samochód osobowy i trzy nieruchomości gruntowe). Wprawdzie z załączonego do wniosku zestawienia obrotów i sald za okres od 1 stycznia do 31 lipca 2011 r. wynika, że kontrahenci Spółki byli jej winni kwotę przekraczającą 130.000 zł. Jednak nawet gdyby założyć, że Spółka uzyska te należności, to również w takim wypadku suma środków pieniężnych nie wystarcza na zaspokojenie należności podatkowych. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. P.Z-C.