I SA/Łd 1211/10

Dnia 30 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2006 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 24 września 2010 r. H. F. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2006 r. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Na jego uzasadnienie podniosła, że kontrola podatkowa prowadzonej przez nią działalności trwa już trzeci rok. Przez ten czas podatnik zrezygnował z części taboru, zwolnił kierowców, a posiadane przez niego ruchomości zostały zabezpieczone w ramach innych postępowań podatkowych dotyczących podatku VAT za lata 2003-2005. Organy podatkowe nie dokonały jedynie zajęcia rachunku bankowego strony, dzięki któremu możliwe jest prowadzenie dalszej działalności. Odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji doprowadzi do zajęcia również tego rachunku. Wówczas podatnik nie będzie miał możliwości prowadzenia firmy i zostanie wraz z rodziną pozbawiony środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę, już we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona podała wprawdzie, że organy podatkowe wydały w stosunku do niej decyzje wymiarowe za lata wcześniejsze tj. 2003-2005, jednak nie wyjaśniła nawet w przybliżeniu, jakiego rzędu należności jest obowiązana uiścić. Z treści zaskarżonej decyzji wynika jedynie jej zobowiązanie podatkowe w kwocie 2.661 zł (z czego 1.750 zł to zawyżony podatek naliczony). Ponadto rozpoznawany wniosek w najmniejszym stopniu nie pozwala ocenić możliwości finansowych i majątkowych skarżącego. Informacje w tym zakresie są zaś niezbędne by możliwe było zbadanie przesłanek wstrzymania kwestionowanej decyzji. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. J.Z.