I SA/Łd 1212/14

Dnia 27 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. S., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A. 6, lok. 15, kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę podatnika na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z [...] roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2015 roku referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 20 lipca 2015 roku Izba Adwokacka w Ł. poinformowała sąd o osobie adwokata wyznaczonego do udzielenia pomocy skarżącemu. W dniu 11 sierpnia 2015 roku (data nadania) pełnomocnik skarżącego, składając opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, wystąpił o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 roku, poz. 461). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu w niniejszej sprawie wynosi 240 złotych (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Pełnomocnik został wyznaczony po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, a więc po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. Tym samym adwokat, który sporządził przedmiotową opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie występował w obu instancjach. Przysługuje mu zatem wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. 180 zł. O wysokości wynagrodzenia orzeczono z uwzględnieniem § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia AKE.