I SA/Łd 1218/15

Dnia 20 listopada 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2013 w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. M. R. złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2013 w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. We wniosku tym skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem R. i 7-letnim synem O.. Nie posiada żadnego majątku z wyjątkiem samochodu osobowego marki Audi. Od 2014 roku rodzina zamieszkuje u teścia skarżącej. Jednocześnie skarżąca podała, że otrzymuje zasiłek z PUP w kwocie 720 zł, a jej mąż z uwagi na stan zdrowia po przebytym zawale pozostaje na zwolnieniu lekarskim i pobiera zasiłek w kwocie 1.300 zł. Natomiast wydatki rodziny (czynsz, opłaty za media, koszty leczenia, ubezpieczenie) zamykają się kwotą 1.440 zł. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem R. i 7-letnim synem O.. Nie posiada żadnego majątku z wyjątkiem samochodu osobowego marki Audi. Od 2014 roku skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje u jej teścia. Łączny dochód rodziny wynosi 2.020 zł. Wydatki rodziny zamykają się przy tym kwotą 1.440 zł. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz kwotę wpis od skargi (260 zł) referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wobec przedstawionej sytuacji materialnej skarżąca nie mogłaby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.