I SA/Łd 1218/15

Dnia 16 czerwca 2016 roku P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego z dnia 23 maja 2016 r. w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2013 w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a: zmienić postanowienie Starszego referendarza sądowego z dnia 23 maja 2016r. i przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi – P. B., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A. 98 lok. 2, kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej – M. R.. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2015 roku referendarz sądowy przyznał skarżącej – M. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2013 w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Wyrokiem z dnia 15 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2013 w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, przyznając pełnomocnikowi z urzędu kwotę 1.200 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 kwietnia 2016 roku. W dniu 10 maja 2016 roku wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nadane w dniu 8 maja 2016 roku pismo zawierające opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, sporządzone przez adwokata P. B., będącego pełnomocnikiem skarżącej z urzędu w niniejszej sprawie. Jednocześnie w piśmie tym adwokat wniósł o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one opłacone w całości ani w części. Postanowieniem z 23 maja 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał i nakazał wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi – P. B., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A. 98 lok. 2, kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej – M. R.. Od powyższego postanowienia wniesiono sprzeciw, w którym został podniesiony zarzut naruszenia art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 461 ze zm.) i w związku z § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015, poz. 1800). W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, że Sąd winien przyznać pełnomocnikowi z urzędu, w związku ze sporządzoną opinią prawną w sprawie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% kwoty 1200 zł, a więc 600 zł., powiększonej o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Skarżącej M. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Sprzeciw zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 14 maja 2015r., poz. 658 – dalej: "ustawa zmieniająca"), modyfikująca m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z brzmieniem art. 2 ustawy zmieniającej, w sprawach wszczętych od tej daty, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa, bowiem skarga wniesiona została w dniu 5 października 2015 r., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z treścią art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Stosownie do treści § 22 powyższego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niniejsza sprawa została wszczęta w pierwszej instancji przed dniem wejścia w życie powołanego rozporządzenia i zakończona już po jego wejściu w życie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi został wydany w dniu 15 marca 2016 r.). Natomiast pełnomocnik ustanowiony z urzędu po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 8 maja 2016 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która zalicza się do czynności podejmowanych w drugiej instancji została złożona po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., co oznacza, że do rozpoznania przedmiotowego wniosku zastosowanie powinny znaleźć przepisy rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał pełnomocnikowi Skarżącej kwotę 1200 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej M. R. w pierwszej instancji na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit, a oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia. Wobec powyższego prawidłowe zastosowanie § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia wymaga zastosowania § 18 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia, w związku z § 6 pkt 4 rozporządzenia. Wskazane w § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia 50% stawki minimalnej winno odnosić się do kwoty z § 6 pkt 4 rozporządzenia (1200 zł). W związku z powyższym, w rozpoznawanej sprawie prawidłowa stawka wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 600 zł. Wynagrodzenie to, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia, podwyższono o wartość podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 250, art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, orzekł jak w postanowieniu. AKE.