I SA/Łd 1219/07

Dnia 15 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi St. A. Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 14 września 2007 r. S. A. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. W skardze zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, iż wyegzekwowanie określonej w zaskarżonej decyzji kwoty podatku mogłoby zagrozić egzystencji podatnika i jego rodziny zwłaszcza, że kwota ta, w ocenie strony, została ustalona w sposób nieprawidłowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu przez organ skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest wykazanie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu istnienia którejkolwiek z nich przyznana została wnioskodawcy (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/2004, niepublikowane). Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący w istocie ograniczył uzasadnienie swojego żądania do wskazania, że uregulowanie określonej decyzją zaległości podatkowej mogłoby zagrozić egzystencji podatnika oraz jego rodziny. Jako dodatkowe argumenty powołano wysoką kwotę należności oraz wadliwość określającej ją decyzji. Niewątpliwie wykonanie jakiejkolwiek decyzji określającej zaległości podatkowe wpływa niekorzystnie na sytuację ekonomiczną jej adresata, gdyż prowadzi do pomniejszenia majątku. Jednakże przepis art. 61 § 3 ustawy wymaga wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków. Podkreślić również należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie. W orzecznictwie podkreśla się, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej złożenie wniosku o wstrzymanie wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Nie wystarczy również samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Takich okoliczności strona jednak nie powołała, za niewystarczające uznać bowiem należy, ogólne i niczym nie poparte, stwierdzenie o ewentualnym pogorszeniu sytuacji materialnej skarżącego w wypadku wykonania kwestionowanej decyzji. Wyjaśnienia wymaga także to, iż w postępowaniu wpadkowym, jakim jest postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd nie może dokonywać oceny legalności kwestionowanego skargą aktu i prawdopodobieństwa jego uchylenia, gdyż taka ocena byłaby przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna. Sąd zajmując się przedmiotowym wnioskiem, nie bada więc prawidłowości zaskarżonej decyzji, a jedynie konsekwencje jej wykonania dla sytuacji strony skarżącej. To, czy rzeczywiście istnieją podstawy do uwzględnia skargi sąd ustala dopiero rozpoznając sprawę merytorycznie. W związku z powyższym, wskazywanie przez stronę na ewentualne nieprawidłowości zaskarżonego aktu nie może więc przemawiać za pozytywnych rozstrzygnięciem w przedmiocie żądania wstrzymanie jego wykonania. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. JZ