I SA/Łd 122/09

Dnia 6 kwietnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku obrotowym za 1995 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – I. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. I.K. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku obrotowym za 1995 rok. We wniosku tym skarżąca podała, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Mieszka u brata, który posiada mieszkanie w bloku (2 pokoje wraz z kuchnią). Jednocześnie skarżąca wskazała, że nie posiada żadnego majątku ani nie osiąga żadnego dochodu. Jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy. Oświadczyła przy tym, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Z uwagi jednak na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 4 marca 2009 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do złożenia przez skarżącą wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz podania kwoty przeznaczanej aktualnie na własne utrzymanie i wskazania źródła jej pochodzenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 21 marca 2009 roku wyjaśniła, że nie posiada żadnego rachunku bankowego. Mieszkanie należy do jej brata, który opłaca rachunki związane z jego utrzymaniem. Podkreśliła przy tym, że żywność i środki higieny osobistej zapewniają jej rodzina i przyjaciele. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym oraz pisma z dnia 21 marca 2009 roku wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, nie osiąga też żadnego dochodu. Jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy. Mieszka wspólnie z bratem w lokalu stanowiącym jego własność. Brat opłaca rachunki związane z utrzymaniem mieszkania, a żywność i środki higieny osobistej zapewniają skarżącej rodzina i przyjaciele. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącej powoduje bowiem, iż nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)