I SA/Łd 1221/14

Dnia 2 marca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków B. K., R. K., E. K. i M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. K., R. K., E. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], [...], [...] w przedmiocie: stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok p o s t a n a w i a: odmówić skarżącym B. K., R. K., E. K. i M. K. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. B. K., R. K., E. K. i M. K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] roku w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...] roku ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 200 zł skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonych na urzędowych formularzach PPF oświadczeniach o stanie rodzinnym majątku i dochodach skarżący wskazali jedynie, że "postępowanie zbytnio oraz nieuzasadnienie obciąża ich budżet", nie udzielili żadnych informacji dotyczących posiadanego majątku ani dochodów. Z uwagi na fakt, że oświadczenie wnioskodawców zawarte w formularzach PPF było niepełne bowiem nie została w nim w ogóle wskazana kwota posiadanych na utrzymanie dochodów ani niezbędnych wydatków na utrzymanie rodziny, skarżący zostali zobowiązani do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej miejsce ich zamieszkania i udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawców, wskazanie źródeł swojego utrzymania i udokumentowanie wysokości miesięcznego dochodu posiadanego na utrzymanie; nadesłanie wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych skarżących (osobistych i firmowych) za ostatnie 2 miesiące, wskazanie wszystkich składników majątku wnioskodawców, których wartość przekracza 3.000 Euro z podaniem ich wartości, wskazanie czy nieruchomość przy ul. A 46 w Ł. pozostaje ich własnością ewentualnie wskazania kiedy i za jaką kwotę została ona zbyta, nadesłanie odpisów zeznań podatkowych skarżących za 2013 rok; w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Zakreślony w wezwaniu termin był na prośbę wnioskodawców wydłużony, mimo to do chwili obecnej skarżący nie udzielili żądanych informacji. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych u ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Przechodząc do oceny przedmiotowych wniosków o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że R., B., E. i M. K. w złożonych na urzędowym formularzu PPF oświadczeniach o stanie rodzinnym majątku i dochodach nie udzielili żadnych informacji dotyczących swojej sytuacji majątkowej, posiadanych na utrzymanie dochodów oraz ponoszonych kosztów utrzymania. Niezbędne informacje dotyczące ich sytuacji rodzinnej oraz możliwości płatniczych nie zostały przedstawione mimo wystosowanego w tym zakresie do wnioskodawców wezwania i przedłużenia terminu do jego wykonania. Wobec powyższego ich twierdzenia o braku środków umożliwiających pokrycie kosztów postępowania pozostają całkowicie gołosłowne. W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego okaże się niewystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza, wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżący nie wywiązali się z nałożonych obowiązków w żaden sposób nie udokumentowali kwoty posiadanych na utrzymanie dochodów, ani wysokości ponoszonych kosztów utrzymania rodziny. Wobec nieudzielenia jakichkolwiek informacji dotyczących sytuacji finansowej skarżących brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia kompleksowej oceny ich sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że wnioskodawcy nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. E.J.