I SA/Łd 1229/14

PostanowienieWSA w Łodzi2015-03-30

Skład orzekający: Cezary Koziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący wykazał jedynie ogólną dysproporcję między wysokością zobowiązania a swoimi możliwościami finansowymi, nie wskazując na konkretne ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Sam fakt istnienia obowiązku zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania. Skarżący nie przedstawił konkretnych okoliczności wskazujących na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ograniczając się do ogólnikowego wskazania dysproporcji między zobowiązaniem a jego możliwościami finansowymi.
Stan faktyczny
Pełnomocnik L. W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. orzekającą o jego odpowiedzialności podatkowej jako byłego członka zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki z tytułu VAT, zaliczek na podatek dochodowy oraz kosztów egzekucyjnych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że egzekucja spowodowałaby zachwianie podstaw egzystencji skarżącego z uwagi na wysokość należności i jego stan majątkowy. Sąd rozpatrywał jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe A. spółki z o.o. w likwidacji z tytułu: podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 i 2010 r., pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za wskazane miesiące 2010 r. oraz kosztów postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. W dniu 8 października 2014 r. pełnomocnik skarżącego L. W., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r., w przedmiocie orzeczenia o jego odpowiedzialności podatkowej jako byłego członka zarządu A. spółki z o.o. w likwidacji za zaległości podatkowe spółki z tytułu: podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 i 2010 r., pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za wskazane miesiące 2010 r. oraz kosztów postępowania egzekucyjnego. W skardze zamieszczono między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji podając, że z uwagi na wysokość należności oraz stan majątkowy i dochodowy skarżącego, egzekucja należności przed zakończeniem postępowania sądowego spowodowałaby zachwianie podstaw jego egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd zatem może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA). Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W niniejszej sprawie skarżący w uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku, powołał się jedynie ogólnikowo na dysproporcję między dochodzonym przez organy zobowiązaniem a jego możliwościami finansowymi. Z załączonego do akt sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych przez stronę dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną oraz, że oboje nie posiadają żadnego majątku i zamieszkują w lokalu stanowiącym własność ich córki (służebność korzystania z pomieszczenia dla celów mieszkalnych). Łączne miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżącego wynoszą 5.409,79 zł i składają się nań emerytury skarżącego i jego żony oraz wynagrodzenie za pracę skarżącego, natomiast deklarowane przez stronę miesięczne obciążenia wynoszą 2.861 zł. Z kolei z zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wynika dla strony obowiązek uiszczenia niespełna 90 tys. zł tytułem pokrycia zaległości podatkowych, odsetek i kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec spółki, w której pełnił obowiązki członka zarządu. Z powyższych danych wynika, że wypełnienie zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji będzie dla strony istotnym obciążeniem. Sam ten fakt nie oznacza jednak, że zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do tego co wyżej wskazano, konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego rodzaju argumentacji nie można się dopatrzyć w rozpatrywanym wniosku. Pełnomocnik skarżącego, oprócz ogólnikowego zestawienia wysokości ciążących na skarżącym zobowiązań i jego możliwości finansowych nie wskazał żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. AKE.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło