I SA/Łd 123/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA B. Lubiński, Sędziowie NSA P. Janicki (spr.),, NSA B. Klimowicz, Protokolant Asystent sędziego I. Wędrak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a odrzucić skargę. I SA/Łd 123/06 Uzasadnienie W dniu 23 września 2005r. D. B. złożyła za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Przedmiotem skargi była decyzja Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] dotycząca uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego z dnia [...] w części dotyczącej wartości celnej samochodu osobowego marki Opel Vectra. Decyzja ta została następnie uchylona w całości w toku postępowania odwoławczego decyzją Izby Celnej w Ł. z dnia [...]. Powziąwszy wątpliwości co do charakteru przedmiotowego pisma skarżącej z dnia 23 września 2005r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. zwrócił się postanowieniem z dnia [...] o wyjaśnienie, czy jest ona skargą do WSA, czy odwołaniem od decyzji organu celnego z dnia [...]. Pismem z dnia 14 listopada 2005r. skarżąca wyjaśniła, że składa jednocześnie skargę i odwołanie wywodząc, że nie zgadza się z argumentami zawartymi w uzasadnieniu decyzji w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszym rzędzie podnieść należy, że zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś w myśl art. 53 §1 cytowanej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie żaden z powyższych warunków nie został przez skarżącą spełniony. Po pierwsze bowiem decyzja z dnia [...] nigdy nie stała się ostateczna. Po wtóre została ona uchylona i przestała funkcjonować w obrocie prawnym. Wreszcie po trzecie termin do składania od niej środka odwoławczego upłynął i to w wymiarze lat a nie dni. O ile zatem można było mieć wątpliwości, że w tej sytuacji skarżąca decyduje się skierować do sądu administracyjnego tę właśnie decyzję, o tyle pismo skarżącej skierowane do organu odwoławczego wyjaśniło sprawę jednoznacznie. Nie tylko bowiem samo żądanie strony dotyczyło wyeliminowania z obrotu prawnego cytowanej decyzji z dnia [...], lecz także zarzuty podniesione w treści pisma wskazywały, że przedmiotem zaskarżenia jest ta właśnie decyzja. W tej sytuacji sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i 6 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. był uprawniony orzec jak w sentencji.