I SA/Łd 1233/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług z faktur VAT wystawionych w miesiącach marzec-lipiec, wrzesień, październik i grudzień 2007 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 października 2014 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie orzeczenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług z faktur VAT wystawionych w miesiącach marzec-lipiec, wrzesień, październik i grudzień 2007 roku. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek podniesiono, że okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia, jak również niepowetowaną szkodę w przypadku wykonania. W piśmie procesowym z dnia 21 listopada 2014 r. skarżący uzupełnił argumentację wniosku wskazując na fakt, że wykonanie decyzji skutkować będzie tym, że ucierpi nie tylko podatnik, ale także i jego rodzina. Dodatkowo wskazano, że wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie kłóci się z interesem publicznym, gdyż kwota wynikająca z zakwestionowanych decyzji została zabezpieczona przez organ podatkowy poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Strona reprezentowana w niniejszym postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika powinna mieć świadomość, że ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący w ogóle nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło mu niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił żadnych okoliczności faktycznych wskazujących na zaistnienie w jej sytuacji przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W ocenie sądu za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać jedynie zawarte w nim zdawkowe stwierdzenie, że prowadzona egzekucja skutkować będzie tym, że ucierpi nie tylko podatnik, ale także jego rodzina, bowiem powyższa teza z uwagi na brak uzasadnienia rozpatrywanego wniosku jest zupełnie gołosłowna i pozbawiona argumentacji. Z kolei wskazana okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji nie kłóci się z interesem publicznym pozostaje bez wpływu na kierunek niniejszego rozstrzygnięcia, gdyż nie stanowi ona przesłanki przyznania podatnikowi ochrony tymczasowej. Ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.