I SA/Łd 1236/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 rok p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. –P. z dnia [...]r. o odmowie uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. –P. z [...]r. w sprawie określenia Spółce [...] zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 rok. W dniu [...]r. pełnomocniczka Spółki wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem o wydanie kserokopii przedmiotowej decyzji. W dniu [...]r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) pełnomocniczka wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] Uzasadniając wniosek podniosła, że dowiedziała się o wydaniu decyzji w dniu [...] r. podczas wizyty w Urzędzie Skarbowym Ł. P. Pełnomocniczka podała, że udała się do Izby Skarbowej, gdzie dowiedziała się że organ uznał decyzję za doręczoną w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w dniu [...] r. Oświadczyła, że zapoznała się z adnotacjami listonosza na kopercie, w której wysłano decyzję. Autorka wniosku wyjaśniła, że w przeszłości przesyłki nie były doręczne na adres Spółki, zatem wnosiła ustnie o telefoniczne informacje o toczącym się postępowaniu oraz o umożliwienie odebrania decyzji w siedzibie organu podatkowego. Wnioski te były respektowane w trakcie postępowania podatkowego, natomiast pełnomocniczka nie została poinformowana o wydaniu decyzji z dnia [...]r. i możliwości jej odbioru w siedzibie organu podatkowego. Pełnomocniczka wyjaśniła, że siedziba Spółki mieści się w domu, do którego docierają różne przesyłki, które w okresie doręczania decyzji były awizowane. Ustosunkowując się do wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jego odrzucenie, wskazując że został złożony z uchybieniem terminu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Wskazał, że wnioskodawca nie załączył skargi do wniosku. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału pełnomocniczka złożyła skargę, pełnomocnictwo oraz postanowienie sądu rejestrowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie strona występując o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uczyniła to z zachowaniem terminu do złożenia wniosku i dopełniła czynności dla której określony był termin, tj. złożyła skargę. Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi ustąpiła w dniu [...] r. tj. w dniu w którym pełnomocniczka Spółki powzięła informację o wydaniu decyzji. Wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w dniu [...]r., o czym świadczy data nadania przesyłki w placówce pocztowej (koperta - karta 6 akt sądowych). Z powyższych względów wniosek organu podatkowego o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu, nie znalazł akceptacji Sądu. Tym niemniej Sąd doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona nie wykazała, że dołożyła należytej staranności, by nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi, a tym samym że uchybienie terminowi było niezawinione. W ocenie Sądu czynione pod adresem Dyrektora Izby Skarbowej zarzuty dotyczące sposobu doręczenia zaskarżonej decyzji, nie mają oparcia w obowiązujących przepisach, bądź są niezasadne. Po pierwsze, w ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom pełnomocniczki Spółki, decyzja została doręczona prawidłowo. Decyzja została skierowana do pełnomocnika – doradcy podatkowego M. T., na wskazany przez nią adres siedziby Spółki. Skoro zatem pełnomocniczka miała wiedzę, że "...przesyłki z Urzędów Skarbowych nie były doręczne do siedziby firmy...", to kierując pisma do organów podatkowych, powinna wskazać adres, który mógłby służyć do sprawnej wymiany korespondencji procesowej. W ocenie Sądu powyższe wyjaśnienia i twierdzenia pełnomocniczki, że Spółka nie otrzymuje korespondencji, nie znajdują oparcia w aktach podatkowych. Dyrektor Izby Skarbowej trafnie wskazał, że bezpośrednio przed wydaniem zaskarżonej decyzji, nie występowały problemy związane z doręczaniem pism Spółce. W dniu [...] r. Spółka odebrała postanowienia o wyznaczeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia [...] r., natomiast w dniu [...] r. doręczono Spółce postanowienie informujące o prawie do zapoznania się z całością materiału dowodowego. Należy się zgodzić z organem podatkowym, że doręczenie drugiego ze wskazanych postanowień powinno stanowić sygnał dla pełnomocnika, że postępowanie wyjaśniające zakończyło się i zostanie wydane rozstrzygnięcie. Tymczasem pełnomocniczka Spółki dopiero na początku października 2010 r. podjęła działania zmierzające do ustalenia, czy decyzja została wydana. Reasumując Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, że wniesienie skargi w terminie nie było możliwe przy dołożeniu należytej staranności i na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., odmówił uwzględnienia wniosku. P.Z- C.