I SA/Łd 124/12

Dnia 14 marca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 r oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jawnej w tym podatku za miesiące styczeń i luty 2004r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej U. G. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu [...] roku U. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 roku oraz orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe w tym podatku spółki jawnej za miesiące styczeń i luty 2004 roku.. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazała, iż jedyny posiadany przez nią majątek w postaci nieruchomości rolnej o powierzchni 3,46 ha został zajęty przez urząd skarbowy w związku z toczącymi się wobec skarżącej postępowaniami podatkowymi. Działania organów podatkowych doprowadziły do likwidacji firmy skarżącej A, która stanowiła jej jedyne źródło utrzymania. Skarżąca pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej z mężem. Jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura, która po potraceniu zajęć komorniczych wynosi 842 zł miesięcznie i wystarcza jedynie na zakup żywności, ubrań oraz leków. Wnioskodawczyni wskazała, iż zamieszkuje w domu stanowiącym własność jej dzieci dzięki ich życzliwości. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy U. G. wskazała, że aktualnie jej jedynym źródłem utrzymania są dochody z emerytury w wysokości 842 zł netto miesięcznie. Działania organów skarbowych zmusiły ją do zlikwidowania prowadzonej działalności gospodarczej oraz pozbawiły całego majątku, który został zajęty. Wnioskodawczyni mieszka w domu będącym własnością jej dzieci nie ponosząc z tego tytułu żadnych opłat. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.