I SA/Łd 124/26

Dnia 8 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 22 grudnia 2025 roku nr 1001-IEE.7192.266.2025.8.MOK w przedmiocie oddalenia nieuzasadnionej skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę. S. N. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 22 grudnia 2025 r. w przedmiocie oddalenia jako nieuzasadnionej skargi B. N. na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu świadczeń B. N. z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Egzekucja administracyjna jest prowadzona wobec B. N. na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2020-2023. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi B. N., dodając, że zaskarżone postanowienie doręczono stronie, tj. B. N. a S. N. nie jest stroną postępowania ani pełnomocnikiem strony. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z 2 marca 2026 r. akta sprawy przedstawiono sędziemu sprawozdawcy celem oceny dopuszczalności skargi S. N.. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie jest też przedmiotem skargi B. N. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 123/26. W tej sprawie zarządzeniem z 21 maja 2026 r. wezwaną skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 (j.t. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 – 5a. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Art. 50 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. W niniejszej sprawie stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia organu II instancji (jak również poprzedzającego go postanowienia organu I instancji) była jedynie B.N.. Zgodnie bowiem z treścią art. 1a pkt 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 268 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o zobowiązanym rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym - również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a odrębne przepisy na to zezwalają. Tym samym stroną postępowania w tak określonej, niniejszej sprawie jest osoba, która została objęta postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z 16 października 2025 r. i zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 22 grudnia 2025 r. Skoro adresatem rozstrzygnięć obydwu instancji w sprawie była B. N., to jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. jest ona uprawniona do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w tej sprawie. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł również S. N.. Tej osobie nie przysługiwał jednak własny, indywidualny interes prawny. Jeśli zaś S. N. nie posiada interesu prawnego w sprawie, jako że nie był stroną postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec B. N., to nie mógł on skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego. Brak interesu prawnego powoduje niedopuszczalność skargi S. N. oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. ds