I SA/Łd 1252/15

Dnia 5 stycznia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – R. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. R. G. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trójką małoletnich dzieci. Jedyny majątek rodziny stanowi dom o pow. 140 m2. Rodzina utrzymuje się z jego wynagrodzenia za pracę w kwocie 800 zł. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że nie możliwości poniesienia wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Ponadto w nadesłanym na wezwanie referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2015 r. piśmie z dnia 16 grudnia 2015 roku, stanowiącym uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych. Kwota miesięcznych wydatków na utrzymanie rodziny i opłaty eksploatacyjne wynosi 2.000 zł. W kosztach tych partycypuje jego matka w zakresie, w jakim on sam nie jest w stanie ich ponieść. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trójką małoletnich dzieci. Jedyny majątek rodziny stanowi dom o pow. 140 m2. Skarżący osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 800 zł. Kwota wydatków na utrzymanie rodziny i opłaty eksploatacyjne wynosi 2.000 zł. W kosztach tych uczestniczy matka skarżącego w zakresie, w jakim skarżący nie jest w stanie ich pokryć. Ponadto skarżący nie posiada rachunków bankowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, a także kwotę wpisu od skargi (16.357 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.