I SA/Łd 1263/14

Dnia 9 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 roku oraz miesiące od stycznia do marca 2009 roku wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz uchylenia decyzji i umorzenia postępowania za lipiec, październik i listopad 2008 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł skargę na na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie: orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 roku oraz miesiące od stycznia do marca 2009 roku wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz uchylenia decyzji i umorzenia postępowania za lipiec, październik i listopad 2008 roku W piśmie z dnia 28 listopada 2014 r. (nadanym 11 grudnia 2014 r.) strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia jej wadliwość będąca przedmiotem skargi do Sądu. Nadto, zdaniem autora wniosku, natychmiastowe wykonanie decyzji naraża go na poniesienie znacznej szkody majątkowej oraz wiąże się z trudnymi do odwrócenia konsekwencjami. Wyjaśnił, że w dniu 30 października 2014 r. otrzymał upomnienie wzywające do uregulowania należności z tytułu zaległości podatkowych Huty Szkła A. Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 15 976,60 zł pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów prawa, w pierwszym rzędzie, zważyć należy, że podstawowa argumentacja wniosku opierająca się na stwierdzeniu, iż za wstrzymaniem przemawia wadliwość zaskarżonej decyzji, nie zasługuje na aprobatę. Po pierwsze, wadliwość zaskarżonej decyzji nie jest przesłanką wymienioną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Po drugie, nawet jeśli przyjąć, iż argumentacja podniesiona w skardze zasługuje na aprobatę skutkującą uchyleniem zaskarżonego aktu to na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie zaskarżanej decyzji Sąd nie zajmuje się zasadnością skargi. O tym czy skarga jest zasadna Sąd merytorycznie orzeknie na rozprawie. W ocenie Sądu strona skarżąca, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku nie wykazała okoliczności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie. Jednocześnie Sąd podkreśla, że nie neguje faktu, iż wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota zobowiązania podatkowego jest obiektywnie znaczna i bez wątpienia konieczność spełnienia zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla strony skarżącej, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi. Zaznaczyć nadto należy, iż wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodabnia okoliczności wskazanych we wniosku takich jak np. wszczęcie postępowanie egzekucyjnego . Reasumując, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AKE.