I SA/Łd 1267/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2004 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 7 listopada 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę K. M. na swoją decyzję z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za luty 2004 r. w wysokości 17.920 zł. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, iż wykonanie decyzji mogłoby narazić skarżącego na znaczne straty finansowe. Nadto wskazał, iż przedmiotowa decyzja jest dotknięta na tyle istotnymi wadami, które powodują, iż powinna jak najszybciej zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Za przedmiotowym wnioskiem przemawia zatem zdaniem strony skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody firmie prowadzonej przez podatnika, która może utracić płynność finansową, co w konsekwencji może doprowadzić do zmniejszenia zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wskazała istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zawarta we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji argumentacja pełnomocnika skarżącej spółki jest w istocie bardzo lakoniczna i sprowadza się do wskazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia firmie prowadzonej przez podatnika znacznej szkody, w efekcie czego może ona utracić płynność finansową, co w konsekwencji może doprowadzić do zmniejszenia zatrudnienia. Twierdzenie to nie jest jednak niczym poparte. Zauważyć należy, że wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dn. 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811). Podniesione przez skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Natomiast podniesiona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadami, które powodują, iż powinna zostać jak najszybciej wyeliminowana z obrotu prawnego, będzie przedmiotem kontroli Sądu na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Sąd bowiem nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności skargi na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przeświadczenie strony skarżącej o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem jest co najwyżej motywem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, którego racjonalność znajdzie uzasadnienie w orzeczeniu kończącym postępowanie przed sądem administracyjnym Niewykazanie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny zasadności wniosku skarżącej w kontekście powołanego wyżej art. 61 § 3 ustawy. Uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej i nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącego. Powinno być poparte stosownymi dokumentami potwierdzającymi tę sytuację. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. A.B. .