I SA/Łd 1271/08

Dnia 6 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M.-R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. M.-R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w tytułu nieujawnionych źródeł przychodów za 2002 rok postanawia: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi. W skardze z dnia [...] roku G. M.-R. wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w tytułu nieujawnionych źródeł przychodów za 2002 rok. Do skargi G. M.-R. załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie mogła złożyć skargi w ustawowym terminie z uwagi na stan zdrowia, który wymaga stałej opieki specjalisty z zakresu ortopedii i traumatologii. Skarżąca ma problemy z poruszaniem się. Ostatnie nasilenie objawów chorobowych miało miejsce od dnia 7 sierpnia 2008 roku do dnia 11 września 2008 roku. Nie była wówczas w stanie poruszać się, co skutkowało tym, że została pozbawiona możliwości zrealizowania powziętej decyzji o sporządzeniu skargi oraz jej wysłania. Do wniosku skarżąca załączyła kserokopię zaświadczenia lekarskiego. G. M.-R. wskazała ponadto, że nie mogła skorzystać przy sporządzaniu skargi z pomocy domowników, bowiem zamieszkuje jedynie z mężem –Z. R. Ich wzajemne relacje nie są poprawne. Od 1993 roku zniesiona jest pomiędzy nimi wspólność majątkowa. G. M.-R. podkreśliła, że w wyniku udzielonego mężowi pełnomocnictwa prowadzona przez niego sprawa podatkowa została zaniedbana. Dlatego skarżąca nie udzieliła już pełnomocnictwa do reprezentowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Ponadto mąż skarżącej w sierpniu bieżącego roku przebywał w Wielkiej Brytanii. W ocenie G. M.-R. nie miała ona obiektywnej możliwości posłużyć się domownikami w celu zaskarżenia decyzji. Niedochowanie terminu nastąpiło wskutek okoliczności, na które nie miała żadnego wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 4.10.2000 roku sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437; postanowienie NSA z 2.10.2002 roku, sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zaliczyć zatem należy m.in. nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostały spełnione. Skarżąca uprawdopodobniła, że w związku ze swoim schorzeniem kręgosłupa, które skutkowało niemożnością poruszania się oraz niemożliwością uzyskania pomocy od osób najbliższych w zakresie wysłania skargi, nie mogła sama sporządzić oraz wysłać skargi. W ocenie Sądu okoliczności te dostatecznie uprawdopodobniają brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.